Rafflesia arnoldii, Το Μεγαλύτερο Λουλούδι του Κόσμου

Rafflesia arnoldii, Το Γιγάντιο Λουλούδι του Φυτού
Rafflesia arnoldii, Το Γιγάντιο Λουλούδι του Φυτού

Η Rafflesia arnoldii, το μεγαλύτερο λουλούδι του κόσμου, δεν χρειάζεται να αναγκάσει εκείνον ή εκείνη που το θεάται να σταθεί μπροστά του με δέος, διότι κάτι τέτοιο συμβαίνει αυθόρμητα.

Και συμβαίνει όχι μόνο για το ασύλληπτο για το σύμπαν των λουλουδιών αστρονομικό του μέγεθος, που συχνά ξεπερνά το 1 μέτρο, ούτε για την ασυνήθιστη μορφή του που φέρνει πιο πολύ σε μανιτάρι, αλλά ακόμα ούτε καν για την φοβερή αποφορά που αναδίδει, θρυμματίζοντας την ιδέα που υποβάλουν γενικά τα λουλούδια, ότι δηλαδή ούτε λίγο ούτε πολύ είναι εύοσμα: το δέος μπροστά του γεννάται από την απτή απόδειξη ότι αυτός ο κόσμος της καρτεσιανής πραγματικότητας εξακολουθεί να διαθέτει μια παραμυθένια διάσταση, σχεδόν ονειρική.

Παρόλα αυτά, τούτο το μοναδικό λουλούδι ανήκει σε ένα φυτό που με την σειρά του ανήκει σε ένα γένος συγκροτούμενο εξ ολοκλήρου από ολοσδιόλου ιδιαίτερα παρασιτικά είδη. Την ιδιαιτερότητά των φυτών του γένους Ραφλέσια θα την παρουσιάσουμε στην συνέχεια του κειμένου.

Ωστόσο μια πτυχή της δεν μπορεί να λείψει ούτε από αυτήν την λογοτεχνίζουσα εισαγωγή της συμφοράς: πρόκειται για τις πτωματοφάγες μύγες – τους αποκλειστικούς επικονιαστές των λουλουδιών.

Όπου, μολονότι ετούτες οι πτωματοφάγες μύγες επιτελούν, θέλοντας και μη, το σημαντικό έργο της επικονίασης, σε αντάλλαγμα δεν παίρνουν τίποτα το ουσιαστικό από την Rafflesia arnoldii, αποδεικνύοντας με τον πλέον επιστημονικό τρόπο την τεράστια λειτουργική αξία των παντός είδους κορόιδων.

Από την άλλη βέβαια, χωρίς τα κορόιδα, είναι σχεδόν βέβαιο πως αυτός ο κόσμος της καρτεσιανής πραγματικότητας θα μπορούσε πράγματι να προσλάβει μια παραμυθένια διάσταση, σχεδόν ονειρική.

Στο εσωτερικό του άνθους της Ραφλέσιας, υπάρχει ως συνέχεια του ανθικού άξονα ο δίσκος, που επάνω του φέρει ακανθώδους τύπου προεξοχές, των οποίων ο ρόλος παραμένει ανεξήγητος.

Ο Δίσκος με τις Ακανθώδους Σχήματος Προεξοχές μέσα στο Λουλούδι της Ραφλέσιας
Ο Δίσκος με τις Ακανθώδους Σχήματος Προεξοχές μέσα στο Λουλούδι της Ραφλέσιας
Τυπωθήτω | Print

Τι Είναι οι Ραφλέσιες

Οι Ραφλέσιες συγκροτούν ένα γένος φυτών τα οποία χαρακτηρίζονται ως υποχρεωτικά – ολοπαράσιτα, αφού δεν μπορούν να ολοκληρώσουν τον βιολογικό κύκλο τους χωρίς την παρουσία ξενιστή, και ταυτοχρόνως αδυνατούν να φωτοσυνθέσουν καθώς στερούνται μορίων χλωροφύλλης.

Ορμώμενα ίσως από αισθήματα ευγνωμοσύνης, είναι εξαιρετικά σπάνιο να σκοτώσουν το φυτό στο οποίο παρασιτούν (κάποιο είδος του γένους Tetrastigma), και όπου μέσα του διάγουν όλες τις φάσεις του βίου τους εκτός από εκείνες της εγγενούς αναπαραγωγής, καρποφορίας και διασποράς τους.

Στον ξενιστή αναπτύσσονται ως πλήρως ενσωματωμένοι νηματώδεις ιστοί, που έρχονται σε άμεση επαφή με τα κύτταρά που τους περιβάλουν, προμηθευόμενα από αυτά τα αναγκαία θρεπτικά συστατικά και το νερό. Η παρουσία τους εξωτερικά του ξενιστή γίνεται φανερή μόνο από το στάδιο της έκπτυξης του ανθοφόρου οφθαλμού και μετά.  

Τα ομοιάζοντα με μανιτάρια λουλούδια τους είναι γενικά μεγάλου μεγέθους, ενώ ειδικά εκείνο της Rafflesia arnoldii αναγνωρίζεται ως το μεγαλύτερο απλό άνθος των αγγειοσπέρμων –αν υποτεθεί ότι οι Ραφλέσιες ανήκουν σε αυτά, γεγονός για το οποίο εγείρονται σοβαρές επιστημονικά αμφιβολίες– μιας και μπορεί να φτάσει σε διάμετρο το 1,5 m. Επίσης όλα τα λουλούδια είναι μονογενή (δίοικα) και διακρίνονται για το ακαταμάχητο «άρωμα» που διαχέεται από αυτά, θυμίζοντας οσφρητικά, άλλοτε περισσότερο και άλλοτε λιγότερο, σάρκα σε αποσύνθεση. Η συγκεκριμένη αποφορά ελκύει ανενδοίαστα τις συμπαθέστατες πτωματοφάγες μύγες, που αναλαμβάνουν να φέρουν σε πέρας όλο το επικονιαστικό έργο.

Μέχρι σήμερα στο γένος Rafflesia περιλαμβάνονται περίπου 36 taxa, ένας αριθμός ειδών ο οποίος ωστόσο αμφισβητείται από ευάριθμους συστηματικούς.

Rafflesia arnoldii, Το Μεγαλύτερο Λουλούδι του Κόσμου

Το Φυτό Tetrastigma leucostaphylum είναι Βασικός Ξενιστής της Rafflesia arnoldii
Το Φυτό Tetrastigma leucostaphylum είναι Βασικός Ξενιστής της Rafflesia arnoldii

Καταγωγή των Φυτών

Όλα τα μέλη του γένους Rafflesia κατάγονται από την Νοτιοανατολική Ασία και συγκεκριμένα:

  • Από την Ταϊλάνδη
  • Από την χερσόνησο της Μαλαισίας
  • Από τα νησιά της Σουμάτρας, της Ιάβας, του Βόρνεο και των Φιλιππίνων

Ο επίμονος, καλά πληροφορημένος, αλλά και απίστευτα τυχερός αναζητητής των ανθέων τους θα τα βρεί μέσα στα τροπικά δάση, σε ισιώματα και μικρής κλίσης πλαγιές, εκεί όπου αναπτύσσονται τα φυτά του γένους Tetrastigma. Τα τελευταία ευδοκιμούν ή μεγαλώνουν σε ποικίλους εδαφικούς τύπους, όπως:

  • Humic Andosols (Χουμώδη Ηφαιστειακά Εδάφη)
  • Humic Acrisols (Χουμώδη Υψηλής Έκπλυσης Εδάφη)
  • Dystric Fluvisols (Μέσης Γονιμότητας Ελώδη Πλημμυρικά Εδάφη)
  • Dystric Cambisols (Εδάφη Μικρού Προφίλ & Μέτριας Ανάπτυξης)
  • Eutric Fluvisols (Υψηλής Γονιμότητας Ελώδη Πλημμυρικά Εδάφη)

Η Rafflesia arnoldii από την άλλη, έλκει την καταγωγή της από τα νησιά Σουμάτρα και Βόρνεο – μόνο. Βρίσκεται μέσα σε παρθένα, τροπικά, πρωτογενή ή δευτερογενή δάση και σε υψόμετρο που φτάνει μέχρι τα 1000 m.

Rafflesia arnoldii, Το Μεγαλύτερο Λουλούδι του Κόσμου

Η Επανανακάλυψη του Ανακαλυφθέντος

Δεν έχει σημασία το γεγονός πως το λουλούδι της Rafflesia arnoldii εντοπίστηκε από τον ανώνυμο Ινδονήσιο ή Μαλαισιανό οδηγό του Joseph Arnold -του πρώτου Ευρωπαίου που το ατένισε- αφού έκτοτε φέρει το όνομα του δεύτερου.

Ούτε έχει μεγάλη αξία το γεγονός πως ο αμφιλεγόμενος χρηματοδότης της αποστολής εξερεύνησης, ο Stamford Raffles, του οποίου το όνομα φέρει τιμητικά ολόκληρο το γένος φυτών της Ραφλέσιας (τα οποία φυσικά γνώριζαν οι αυτόχθονες), ήταν αυτός που εκφράζοντας το αναπτυξιακό όραμά του είχε πει τιμητικά για τους Κινέζους, τους Ινδονησίους και τους μαύρου χρώματος Αφρικανούς, πως «Οι Κινέζοι και οι ιθαγενείς θα είναι χειρωνάκτες εργάτες, όπως οι νέγροι στις Δυτικές Ινδίες» – μιας που ήταν ένας άνθρωπος που έβλεπε μπροστά.

Σημασία -και μάλιστα μεγάλη- έχει η Θεολογία της Επιστήμης να προχωρά και η Δύση να καρπώνεται, με την παλαιά και σύγχρονη αποικιοκρατία, υπεραξίες που δεν της ανήκουν.

Rafflesia arnoldii, Το Μεγαλύτερο Λουλούδι του Κόσμου

Η Εξερευνητική Αποστολή

Στην αποστολή εξερεύνησης, βασικά μέλη υπήρξαν ο Σκωτσέζος γιατρός και φυσιοδίφης Dr Joseph Arnold, και ο Άγγλος οργανωτής της Sir Stamford Raffles – πολιτική προσωπικότητα, η οποία μεταξύ άλλων, κατείχε την θέση του Αναπληρωτή Κυβερνήτη της Bencoolen, στο νησί Σουμάτρα, για λογαριασμό του Βρετανικού Στέμματος ή για την ακρίβεια, για λογαριασμό της διαβόητης Αγγλικής, και αργότερα Βρετανικής, μετοχικής εταιρείας East India Company (Εταιρεία Ανατολικών Ινδιών).

Μαζί τους ήταν η σύζυγος του Αναπληρωτή Sophia Raffles, ο ντόπιος Πρίγκηπας της Manna (Pangeran of Manna) -σημερινής πόλης στα νοτιοδυτικά της Σουμάτρας-, καθώς και μερικοί αξιωματικοί από την ντόπια εθνότητα των Bugis που αποτελούσαν τη φρουρά, χωρίς να λείπουν και περίπου 40 αδρά αμειβόμενοι σκλάβοι και 60 αχθοφόροι για να μεταφέρουν τις αποσκευές.

Ορμητήριο της αποστολής υπήρξε η πόλη Manna.

Το Αίσιον Πέρας

Το σωτήριον έτος 1818 ΚΕ και στις 19 ή 20 Μαΐου κάπου στον ποταμό Manna, ο ανώνυμος Ινδονήσιος ή Μαλαισιανός οδηγός -για τον οποίο έγινε λόγος λίγο πιο πάνω- ανέφερε στον Joseph Arnold πως εντόπισε ένα τεράστιου μεγέθους λουλούδι, παρακινώντας τον να τον ακολουθήσει μέχρι εκεί για να το δει. Ο Joseph Arnold ανταποκρίθηκε: πράγματι ήταν ένα μεγάλων διαστάσεων λουλούδι, το οποίο ανήκε στην κατοπινή Rafflesia arnoldii.

Οι Πρώτες Εντυπώσεις του Joseph Arnold από την Rafflesia arnoldii

Οι πρώτες εντυπώσεις του Joseph Arnold από την επαφή του με την Rafflesia arnoldii, αποτυπώνονται στην επιστολή που έστειλε στον φίλο του Dawson Turner:

» Είχα λίγο απομακρυνθεί από την ομάδα, μαζεύοντας δείγματα φυτών, όταν ένας από τους Μαλαισιανούς υπηρέτες ήρθε τρέχοντας προς το μέρος μου, έχοντας τον θαυμασμό στα μάτια του, λέγοντάς μου, … «Ελάτε μαζί μου, κύριε, ελάτε, βρήκα ένα λουλούδι πολύ μεγάλο, όμορφο, υπέροχο». Πήγα αμέσως με τον άντρα περίπου εκατό μέτρα μέσα στην Ζούγκλα, και εκεί μου έδειξε ένα λουλούδι που φύτρωνε κοντά στο έδαφος κάτω από τους θάμνους, και το οποίο ήταν πραγματικά εκπληκτικό.«

Αλλά ότι είναι εκπληκτικό δεν σημαίνει κατ’ ανάγκην πως είναι και ευωδιαστό:

» Όταν το είδα για πρώτη φορά, πάνω από το άνοιγμα του λουλουδιού αιωρούνταν ένα σμήνος από μύγες, όπου προφανώς σε αυτό απέθεταν εκείνες τα αυγά τους, και το οποίο ανέδιδε ακριβώς τη μυρωδιά του μολυσμένου βοείου κρέατος.«

… Και επειδή κάποιες φορές το μέγεθος μετράει:

» Η διάμετρός του ήταν περίπου 90 cm· τα πέταλα, των οποίων το σχήμα ήταν σχεδόν κυκλικό, είχαν μήκος από τη βάση μέχρι την κορυφή των σχεδόν 30 cm, και άλλο τόσο ήταν το πλάτος τους.«

Rafflesia arnoldii, Το Μεγαλύτερο Λουλούδι του Κόσμου

Ανθοφόροι Οφθαλμοί και Άνθος της Ραφλέσιας
Ανθοφόροι Οφθαλμοί και Άνθος της Ραφλέσιας

Βοτανική Περιγραφή της Rafflesia arnoldii

Παρά την δυσκολία μελέτης της Rafflesia arnoldii, που οφείλεται στην τρωτότητα του άνθους και στην αδυναμία αναπαραγωγής του φυτού σε εργαστηριακές ή καλλιεργητικές συνθήκες, ένας σχετικά μικρός αριθμός ερευνών, κυρίως σε σχέση με το εντυπωσιακό όσο και παράδοξο άνθος της, απέφερε μιαν ικανοποιητική εικόνα του παράσιτου.

Μιλώντας για παράδοξο, θα μπορούσε να ειπωθεί εδώ πως τέτοιο δεν είναι μόνο το άνθος αλλά και το αόρατο μέρος του, που είναι νηματώδεις ιστοί, και όχι στελέχη, βλαστοί, φύλλα ή ρίζες. Συνέπεια των παραπάνω, και δίχως ίχνος υπερβολής, είναι πως η R. arnoldii προσλαμβάνεται και αναγνωρίζεται ως φυτό μόλις εμφανιστεί στον φλοιό του ξενιστή ο ανθοφόρος οφθαλμός της.

Το Άνθος

Ο εμφανιζόμενος ανθοφόρος οφθαλμός της Ραφλέσιας, περνώντας από διάφορα αναπτυξιακά στάδια, εμφανίζεται τελικά ως μονογενές άνθος, δηλαδή είτε θηλυκό είτε αρσενικό.

Το σχήμα του άνθους είναι κορωνοειδές, όπου γύρω από την κεντρική δομή που μοιάζει με θόλο -ο οποίος στην κορυφή του φέρει ευμεγέθες άνοιγμα- αναπτύσσονται πέντε δερματώδη και σκληρά πέταλα. Τα πέταλα έχουν καστανέρυθρο χρώμα και είναι διάστικτα από λευκού χρώματος κηλίδες.

Η κορυφή του ανθικού άξονα, εντός του θόλου, διαμορφώνεται σε δίσκο, πάνω στον οποίο εκφύονται ευάριθμα αγκαθωτά όργανα, άγνωστης λειτουργίας – τα λεγόμενα «Processes». Κάτω από τον δίσκο εντοπίζονται τα άρρενα ή θήλεα αναπαραγωγικά όργανα του φυτού.

Η διάμετρος του άνθους κυμαίνεται μεταξύ 90 και 100 έως 150 cm, ενώ το βάρος του κυμαίνεται συνήθως μεταξύ 9 και 12 kg.

Άρωμα

Αποτελεί βεβαιότητα πως το μεγάλο ή γιγάντιο άνθος των φυτών της Ραφλέσιας σχετίζεται με τις μικρότατες σε μέγεθος πτωματοφάγες μύγες με περισσότερους από έναν τρόπους.

Ο προφανέστερος από αυτούς είναι μέσω του -ας το πούμε- αρώματος: η προσέλκυση ετούτων των δίπτερων (Diptera) πραγματοποιείται με την απελευθέρωση πτητικών ενώσεων των οποίων το διαχεόμενο «άρωμα» μιμείται οσφρητικά την μυρωδιά που αναδίδει το χαλασμένο, σάπιο κρέας.

Και πράγματι, η χημική σύνθεση των ενώσεων που περιέχονται στο «άρωμα» ταιριάζουν σε μεγάλο βαθμό με την χημική σύνθεση των ενώσεων που είναι υπεύθυνες για την αποφορά των πτωμάτων.

Επικονίαση

Η επικονίαση των φυτών του γένους της Ραφλέσιας πραγματοποιείται – όπως ειπώθηκε και παραπάνω- με τις πτωματοφάγες μύγες. Ειδικότερα για την R. arnoldii, ετούτο το σημαντικότατο βιολογικό γεγονός επιτελείται αποκλειστικά από τις μύγες των γενών Lucilia και Sarcophaga – και μάλιστα κυρίως από τα θηλυκά άτομα. Τα έντομα είναι ακαταπόνητοι αερο-δρομείς αφού μπορούν να ταξιδέψουν μέχρι και 22 περίπου χιλιόμετρα, επισκεπτόμενα τα άνθη.

Το πτωματοειδές κοκτέιλ των πτητικών ουσιών που αναδίδουν τα φυτά -η μεγαλύτερη ένταση του οποίου παρατηρείται κατά την τρίτη ή τέταρτη μέρα της άνθησης– προσελκύει τις μύγες. Αφού φτάσουν στο εσωτερικό του αρσενικού άνθους, θα ψάξουν επίμονα να βρούνε νέκταρ αλλά δεν θα βρουν. Αντιθέτως, ότι θα βρουν είναι αυτό το οποίο δεν ψάχνουν: μια τεράστια ποσότητα παχύρευστου υγρού, η γύρη, η οποία θα κολλήσει στην ράχη τους, για να στεγνώσει αργότερα. Κατόπιν, επισκεπτόμενα τα θηλυκά άνθη θα ολοκληρώσουν την διαδικασία της επικονίασης, χωρίς να έχουν λάβει το οποιοδήποτε αντάλλαγμα, την οποιανδήποτε ουσιαστική ανταμοιβή.

Ωστόσο, δίχως να φταίνε στο ελάχιστο οι μύγες, η επικονίαση των φυτών της Ραφλέσιας συμβαίνει σπάνια, και σε τούτο συμβάλλουν διάφοροι παράγοντες, μεταξύ των οποίων μπορούν να περιληφθούν:

  • Η μεγάλη θνησιμότητα των ανθοφόρων οφθαλμών, που αγγίζει ένα ποσοστό της τάξης του 80 με 90%, και η συνακόλουθη μειωμένη παραγωγή ανθέων
  • Η εμφάνιση σε διαφορετικά φυτά αρσενικών και θηλυκών ανθέων
  • Η συχνότατα μεγάλη απόσταση ανάμεσα στα άνθη
  • Το ασύμπτωτο πολλές φορές γεγονός της συνάνθησης αρσενικών και θηλυκών λουλουδιών
  • Η μικρής διάρκειας ζωή των ανθέων των φυτών, μιας που καθένα εξ αυτών ζει από 5 έως 7 ημέρες

Βιολογικός Κύκλος

Ο βιολογικός κύκλος του τόσο ξεχωριστού παρασιτικού φυτού της R. arnoldii, ολοκληρώνεται -σε γενικές γραμμές- μέσα σε 3 με 5 χρόνια.

Πιο συγκεκριμένα, τα φυτά με αρσενικό άνθος χρειάζονται περίπου από 2 έτη και 11 μήνες μέχρι 4 έτη και 5 μήνες για να ολοκληρώσουν τον βιολογικό τους κύκλο, ενώ για τον ίδιο σκοπό, τα φυτά με θηλυκό άνθος χρειάζονται περίπου από 3 έτη και 5 μήνες μέχρι 5 έτη και 1 μήνα.

Από την άλλη, τα διακρινόμενα στάδια ανάπτυξης των φυτών της Ραφλέσιας είναι 7, και περιλαμβάνουν:

  • Την είσοδο και βλάστηση των σπόρων στον ξενιστή
  • Την εμφάνιση του ανθοφόρου οφθαλμού
  • Τον ώριμο οφθαλμό
  • Την άνθηση
  • Την επικονίαση
  • Τον σχηματισμό των καρπών και των σπόρων
  • Την διασπορά των σπόρων

Διασπορά & Παρασιτισμός

Ο τρόπος διασποράς του πραγματικά τεράστιου αριθμού των παραγόμενων σπόρων από τους καρπούς της R. arnoldii, παραμένει σε μεγάλο βαθμό άγνωστος. Έχουν προταθεί διάφορες υποθέσεις, που αναφέρονται τόσο σε ζώα (όπως διάφορα είδη μικρών θηλαστικών της τάξης Scandentia) όσο και σε έντομα.

Επικρατέστερη όλων φαίνεται πως είναι η υπόθεση σχετικά με την διασκόρπιση των σπόρων από τα μυρμήγκια. Και τούτο, διότι οι σπόροι της Ραφλέσιας αναπτύσσουν στο περικάρπιο έναν περιβάλλοντα ιστό που ονομάζεται ελαιόσωμα.

Το ελαιόσωμα προσελκύει τα μυρμήγκια, αφού αποτελεί τροοφή για αυτά, και εξαιτίας τούτου μεταφέρουν τους σπόρους στην φωλιά τους. Εκεί το διαχωρίζουν και το τρώνε ή ταΐζουν με τα ελαιοσώματα τις προνύμφες τους, αφήνοντας ανέπαφο τον υπόλοιπο σπόρο. Ως συνέπεια όλων αυτών, ενδέχεται οι ανέπαφοι εντέλει σπόροι να έρχονται -όταν οι συνθήκες το ευνοούν- σε επαφή με τις ρίζες των ξενιστών, προσβάλλοντάς τους.

Κατά την προσβολή του ξενιστή αναπτύσσουν μυζητήρα και κατόπιν εγκαθίστανται εντός του. Στον ξενιστή εμφανίζονται ως νηματώδεις ιστοί οι οποίοι εκτείνονται μεταξύ των κυττάρων, από τα οποία προσλαμβάνουν νερό και θρεπτικά. Ιδίως για το νερό φαίνεται πως έχουν κάνει εξαιρετική επιλογή, μιας και τα είδη στα οποία η  R. arnoldii παρασιτεί (δηλαδή σε κάποιο από τα Tetrastigma curtisii, T. pedunculare και T. leucostaphylum) είναι κατεξοχήν «πηγές» νερού.

Κάτι τέτοιο εξυπηρετεί αφάνταστα το φυτό, του οποίου τα άνθη αποτελούνται κυρίως από νερό, ενώ κατά τα τελικά στάδια ανάπτυξής τους αντλούν τεράστιες ποσότητες αυτού από τον ξενιστή των.

Rafflesia arnoldii, Το Μεγαλύτερο Λουλούδι του Κόσμου

Κατάσταση του Γένους & του Είδους

Το γένος της Ραφλέσιας δεν διεκδικεί δάφνες πρωτοτυπίας επειδή τα μέλη του κινδυνεύουν με εξαφάνιση. Προς αυτήν την κατεύθυνση συντελούν διάφοροι παράγοντες, κοινός παρανομαστής των οποίων είναι σε γενικές γραμμές -ποιος άλλος;- ο γνωστός μας Homo economicus.

Ο τελευταίος, αποψιλώνοντας εκτάσεις των τροπικών δασών, μέσα σε περιοχές των οποίων βρίσκονται τα φυσικά ενδιαιτήματα των φυτών του γένους, κάνει αυτό που γνωρίζει καλύτερα, καταστρέφει δηλαδή, και στην συγκεκριμένη περίπτωση καταστρέφει τις προοπτικές συνέχισης της ύπαρξης αυτών των ιδιαιτέρων παρασίτων.

Και αν και η προφανής πρώτη απάντηση σε αυτήν την πρακτική θα ήταν η απόλυτη προστασία των οικοτόπων της Ραφλέσιας, κάτι τέτοιο γίνεται σπασμωδικά και αποσπασματικά, για λόγους που ελπίζουμε πως θα παρουσιασθούν σε ένα προσεχές αφιέρωμα της «Καλλιέργειας» γύρω από το σύνολο των προς εξαφάνιση φυτικών ειδών – στις απανταχού παλαιές και στις μεταμοντέρνες νέες αποικίες.

Ωστόσο εδώ πρέπει να αναφέρουμε πως τα φυτά οδηγούνται προς αυτό το αποτέλεσμα ατυχώς λόγω και της επιστημονικής αδυναμίας, καθώς μέχρι στιγμής δεν είναι δυνατή:

  • Η ex situ, μη επιτόπια εξάπλωση (παρόλην την επιτυχημένη απόπειρα παραγωγής ανθέων στους Βοτανικούς Κήπους του Bogor, στην Ινδονησία, αλλά όχι και της καρποφορίας αυτών)
  • Ή η in situ, επιτόπια διατήρησή των με καλλιεργητικές μεθόδους

Για την Ιστορία θα αναφέρουμε πως από όλα τα είδη της Ραφλέσιας η IUCN (Διεθνής Ένωση Προστασίας της Φύσης) έχει κατατάξει:

  • Την R. magnifica στην κατηγορία Κρίσιμα Κινδυνεύον (CR)
  • Την R. arnoldii στην κατηγορία Τρωτό (VU)

Rafflesia arnoldii, Το Μεγαλύτερο Λουλούδι του Κόσμου

Λουλούδι Rafflesia arnoldii στην Φάση της Πλήρους Άνθησης
Λουλούδι Rafflesia arnoldii στην Φάση της Πλήρους Άνθησης

Παραπομπές

Τις παραπομπές του άρθρου με τον μεστό νοήματος τίτλο Rafflesia arnoldii, Το Μεγαλύτερο Λουλούδι του Κόσμου παρουσιάζει το Αμερικάνικο τζαζ μουσικό σύνολο Fourplay με την σύνθεσή των Bali Run, από την δισκογραφική εργασία τους που φέρει το όνομά τους και κυκλοφόρησε το 1991.

Ἐν Χορδαῖς καὶ Όργάνῳ

Οι Fourplay ζωντανά στο Java Jazz Festival του 2011, παρουσιάζουν το Bali Run

Αναπαραγωγή Βίντεο

Κοινοποίηση

Η χρήση του υλικού, όπου δεν αναφέρονται ή υπονοούνται δικαιώματα τρίτων (όπως π.χ. των φωτογραφιών ή των οπτικοακουστικών αρχείων – με την εξαίρεση βέβαια όσων ανήκουν στην «Καλλιέργεια»), είναι απολύτως ελεύθερη. Η διάδοση του, ενδεχομένως, χρήσιμη.

Μετάβαση στο περιεχόμενο