Ο Στόουνερ - Ένα Μυθιστόρημα του Τζον Γουίλιαμς

Ο Στόουνερ - Φωτογραφικό Πορτρέτο του Τζον Γουίλιαμς
Φωτογραφικό Πορτρέτο του Τζον Γουίλιαμς

Το μυθιστόρημα Ο Στόουνερ του Τζον Γουίλιαμς (John Edward Williams – 29 Αυγούστου 1922 – 3 Μαρτίου 1994) είναι το τρίτο του συγγραφέα, που κυκλοφόρησε στις ΗΠΑ το 1965 από τον εκδοτικό οίκο Viking Press.

Ο Τζον Έντουαρντ Γουίλιαμς γεννήθηκε στην πόλη Wichita Falls του Τέξας, σε οικογένεια με έντονες αγροτικές καταβολές, αφού οι παππούδες του ήταν γεωργοί.

Μετά την Δεύτερη Παγκόσμια Ανθρωποσφαγή, και με την παρότρυνση του Alan Swallow, ιδιοκτήτη και διαχειριστή του εκδοτικού οίκου Swallow Press, ο Γουίλιαμς φοίτησε στο Πανεπιστήμιο του Ντένβερ (University of Denver).

Από εκεί έλαβε αρχικά το Πτυχίο Τεχνών (Bachelor of Arts) και κατόπιν το Μεταπτυχιακό του (Master of Arts), ενώ ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο του Μιζούρι (University of Missouri), λαμβάνοντας Διδακτορικό τίτλο (Ph.D.) στην Αγγλική Λογοτεχνία.

Αμέσως μετά επανήλθε στο Πανεπιστήμιο του Ντένβερ, στο οποίο και παρέμεινε επί τρεις δεκαετίες ως καθηγητής, διδάσκοντας Δημιουργική Γραφή και Αγγλική Λογοτεχνία.

Ο Γουίλιαμς έγραψε τέσσερα μυθιστορήματα – όσα και οι γάμοι του – καθώς και ποίηση. Το πρώτο του μυθιστόρημα, το Nothing But the Night (1948, Swallow Press) αποκηρύχθηκε από τον δημιουργό του – και μάλλον δικαίως. Το δεύτερο, Το Πέρασμα του Μακελάρη (Butcher’s Crossing – 1960, Macmillan) όπως και το τέταρτο Αύγουστος (Augustus (1972, Viking Press) αποτελούν δύο αξιολογότατα έργα· το τρίτο του, Ο Στόουνερ, είναι με απλά λόγια μια κλασική αριστουργηματική δημιουργία.

Στο εν λόγω έργο, ο αναγνώστης περιφέρεται στον βίο και τα έργα του ομώνυμου ήρωα, ο οποίος ακολουθώντας ακαδημαϊκή καριέρα, έχει την τιμή και το προνόμιο να κατατάσσεται εν τέλει μεταξύ των εμβληματικότερων «επιτυχημένων» Losers, της οικουμενικής λογοτεχνικής παραγωγής.

Από αυτό το μυθιστόρημα, παρουσιάζεται αμέσως πιο κάτω ένα μικρό απόσπασμα, όπου ο ήρωας είναι ακόμα φοιτητής.

Τζον Γουίλιαμς - Ο Στόουνερ (1/4)

[…] Στη σιωπή που ακολούθησε, κάποιος ξερόβηξε. Ο Σλόουν επανέλαβε τους στίχους, με τη φωνή του να γίνεται και πάλι μονότονη, η δική του χαρακτηριστική φωνή.
"This thou perceivest, which makes thy love more strong,
To love that well which thou must leave ere long."
[«Βλέπεις, γι’ αυτό κι η αγάπη σου τόση πολύ έχει βιάσει:
Καθένας αγαπά διπλά ό,τι γοργά θα χάσει.».]
Τα μάτια του Σλόουν εστίασαν και πάλι στον Γουίλιαμ Στόουνερ· είπε ξερά: «Ο κύριος Σαίξπηρ σας μιλάει από απόσταση τριακοσίων ετών, κύριε Στόουνερ· τον ακούτε;»
Ο Γουίλιαμ Στόουνερ συνειδητοποίησε ότι εδώ και λίγα λεπτά κρατούσε την αναπνοή του. Την άφησε να βγεί αργά, παρατηρώντας με μεγάλη προσοχή πως τα ρούχα του σάλευαν πάνω στο σώμα του, καθώς η αναπνοή του έβγαινε από τα πνευμόνια του. Από τον Σλόουν το βλέμμα του διέτρεξε την αίθουσα. Το φως έμπαινε λοξά από τα παράθυρα και κάθιζε στα πρόσωπα των συμφοιτητών του, κι ήταν σαν να έβγαινε από μέσα τους και να διαπερνούσε το μισόφωτο· ένας φοιτητής ανοιγόκλεισε τα μάτια του, και μια φτενή σκιά έπεσε πάνω σ’ ένα μάγουλο που το χνούδι του αιχμαλώτιζε το φως. Ο Στόουνερ αντιλήφθηκε ότι τα δάχτυλά του χαλάρωναν σιγά-σιγά τη λαβή τους στο θρανίο του. Στριφογύρισε τις παλάμες του μπροστά στα μάτια του, έμεινε έκπληκτος με το πόσο σκούρα ήταν τα χέρια του, με το πόσο πολύπλοκος ήταν ο τρόπος που τα νύχια εφάρμοζαν στα στρογγυλεμένα ακροδάχτυλα· είχε την εντύπωση ότι αισθανόταν το αίμα να κυλάει αόρατο στις φλέβες και τις αρτηρίες, να πάλλεται απαλά και αβέβαια από τα ακροδάχτυλα προς όλο του το κορμί.

Τζον Γουίλιαμς - Ο Στόουνερ (2/4)

Ο Σλόουν είχε αρχίσει πάλι να μιλάει. "Τι σας λέει ο ποιητής, κύριε Στόουνερ; Τι θέλει να πει το σονέτο του;"
Ο Στόουνερ σήκωσε τα μάτια αργά και απρόθυμα. «Θέλει να πει», έκανε και με μια μικρή αόριστη κίνηση σήκωσε τα χέρια του στον αέρα· ένιωθε το βλέμμα του να θολώνει καθώς αναζητούσε την μορφή του Άρτσερ Σλόουν. «Θέλει να πει», επανέλαβε αλλά δεν κατάφερε να ολοκληρώσει αυτό που είχε αρχίσει να λέει.
Η Σλόουν τον κοίταζε με περιέργεια. Σε μια στιγμή σήκωσε το κεφάλι καταφατικά και είπε απότομα: «Το μάθημα τελείωσε».
Έκανε στροφή και βγήκε από την αίθουσα χωρίς να ρίξει μια ματιά σε κανέναν.
Ο Στόουνερ καλά-καλά δεν πήρε είδηση ότι οι συμφοιτητές του ολόγυρά του σηκώθηκαν μουρμουρίζοντας και γκρινιάζοντας και βγήκαν έξω με το πάσο τους. Για αρκετά λεπτά αφότου είχαν φύγει έμεινε ακίνητος, να κοιτάζει τα στενά σανίδια στο πάτωμα, γυμνά, χωρίς ίχνος λούστρου πια από τα τόσα ανυπόμονα πόδια των φοιτητών που ούτε θα τους έβλεπε ούτε θα τους γνώριζε ποτέ του. Άφησε τα πόδια του να γλιστρήσουν μπρος-πίσω στο πάτωμα, άκουσε το ξύλο να τρίζει κάτω από τις σόλες του, το ένοιωσε τραχύ μέσα από το δέρμα. Τελικά σηκώθηκε κι αυτός και βγήκε από την αίθουσα.

Τζον Γουίλιαμς - Ο Στόουνερ (3/4)

Προχωρημένο φθινόπωρο και το αγιάζι τον περόνιασε. Έριξε μια ματιά ολόγυρα, στα γυμνά, ροζιασμένα κλαριά των δέντρων που κύρτωναν και συστρέφονταν με φόντο έναν χλομό ουρανό. Φοιτητές, που διέσχιζαν βιαστικά την αυλή καθ’ οδόν για τις τάξεις τους, περνούσαν ξυστά δίπλα του· άκουγε τις χαμηλόφωνες κουβέντες τους το κλικ-κλακ των τακουνιών στα πέτρινα μονοπάτια, έβλεπε τα πρόσωπά τους, αναψοκοκκινισμένα από το κρύο, να σκύβουν για να αποφύγουν τον παγωμένο αέρα καταπρόσωπο. Τους κοίταζε με περιέργεια, σαν να τους έβλεπε για πρώτη φορά, τους αιθανόταν πολύ κοντά του και τόσο μακριά του. Κράτησε τούτο το συναίσθημα μέσα του καθώς προχωρούε βιαστικός για το επόμενο μάθημα, το κράτησε και σε όλη τη διάρκεια του μαθήματος της Εδαφοχημείας, ενόσω η μονόχορδη φωνή του καθηγητή απήγγελλε όλα αυτά που έπρεπε να καταγραφούν στα τετράδια και να απομνημονευτούν μέσα από μια διαδικασία που δεν διέφερε από την αγγαρεία και είχε ήδη αρχίσει να του φαίνεται ανοίκεια.

Τζον Γουίλιαμς - Ο Στόουνερ (4/4)

Στο δεύτερο εξάμηνο εκείνης της χρονιάς, ο Γουίλιαμ Στόουνερ εγκατέλειψε τα μαθήματα των βασικών σπουδών του και άφησε στην μέση το πρόγραμμα της Γεωπονικής Σχολής που θα του εξασφάλιζε το πτυχείο· επέλεξε εισαγωγικά μαθήματα στη Φιλοσοφία και στην Αρχαία Ιστορία και δύο μαθήματα Αγγλικής Λογοτεχνίας. Το καλοκαίρι επέστρεψε και πάλι στο αγρόκτημα του πατέρα του, βοήθησε στην συγκομιδή και δεν αναφέρθηκε καθόλου στη δουλειά του στο πανεπιστήμιο.

Μετάφραση: Αθηνά Δημητριάδου – Μετάφραση 73ου Σονέτου του Σαίξπηρ: Λένια Ζαφειροπούλου

Τυπωθήτω | Print

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

Η χρήση του υλικού, όπου δεν αναφέρονται ή υπονοούνται δικαιώματα τρίτων (όπως π.χ. των φωτογραφιών ή των οπτικοακουστικών αρχείων – με την εξαίρεση βέβαια όσων ανήκουν στην «Καλλιέργεια»), είναι απολύτως ελεύθερη. Η διάδοση του, ενδεχομένως, χρήσιμη.

ΕΝΟΤΗΤΑ

Μετάβαση στο περιεχόμενο