Ο Εξώασκος της Ροδακινιάς (Taphrina deformans)

Εξώασκος της Ροδακινιάς σε Προχωρημένο Στάδιο
Εξώασκος της Ροδακινιάς σε Προχωρημένο Στάδιο

Ο Εξώασκος της Ροδακινιάς οφείλεται στον ασκομύκητα Taphrina deformans. Η ασθένεια αξιολογείται ως εξαιρετικά σοβαρή καθώς το παθογόνο προκαλεί σημαντικές ζημιές στο δέντρο και στην καλλιέργεια, μεταξύ των οποίων αναφέρονται η έντονη φυλλόπτωση, η σημαντική μείωση της παραγωγής των Ροδάκινων, και ακόμα η ξήρανση και ο θάνατος.

Εκτός από την Ροδακινιά, ο T. deformans προσβάλει και άλλα Πυρηνόκαρπα, καθώς και την Αμυγδαλιά από τα Ακρόδρυα.

Ο Εξώασκος της Ροδακινιάς ανήκει στο γένος Taphrina (συν. Exoascus), στο οποίο κατατάσσονται όλοι οι Εξώασκοι. Από αυτούς, ο Taphrina wiesneri (συv. Τ. cerasi) προσβάλλει τη Κερασιά, ο Τ. pruni προσβάλλει την Δαμασκηνιά, και ο Τ. armeniacae την Βερικοκιά.

Όμως μέσα σε αυτόν τον ορυμαγδό παθογόνων και ασθενειών υπάρχουν και καλά νέα: Τα καλά νέα είναι πως τόσο ο Εξώασκος της Ροδακινιάς όσο και οι λοιποί Εξώασκοι αντιμετωπίζονται εξαιρετικά αποτελεσματικά με έγκαιρες επεμβάσεις διάφορων φυτοπροστατευτικών προϊόντων.

Τώρα το εάν και κατά πόσο αυτό το γεγονός ανακουφίζει τους επαγγελματίες καλλιεργητές της Ροδακινιάς και των άλλων οπωροφόρων, η συντακτική ομάδα της ‘Καλλιέργειας‘ δηλώνει μετά παρρησίας, την παντελή της άγνοια.

Παρά ταύτα είναι βέβαιη ότι τους ανακουφίζει πλήρως, η εδραία πεποίθηση του συνόλου σχεδόν της επιστημονικής κοινότητας, πως ο μύκητας πρωτοσυστήθηκε αυθαιρέτως στους Ευρωπαίους καλλιεργητές Ροδακινιάς το μακρινό 1841, ερχόμενος απευθείας από τον καταγωγικό τόπο του δέντρου, την (τότε) αυτοκρατορική Κίνα.

Η εγγενής αναπαραγωγή του Taphrina deformans πραγματοποιείται με τα ασκοσπόρια.

Ασκοί & Ασκοσπόρια του Taphrina deformans - © Bruce Watt, University of Maine, Bugwood.org
Ασκοί & Ασκοσπόρια του Taphrina deformans - © Bruce Watt, University of Maine, Bugwood.org
Share on print
Τυπωθήτω | Print

Ο Εξώασκος της Ροδακινιάς (Taphrina deformans) - Ταξινόμηση

Ο Εξώασκος της Ροδακινιάς κατατάσσεται στο Βασίλειο των Μυκήτων και στο Υποβασίλειο των Δικαρύων. Το πλήρες ταξινομικό σχήμα του μύκητα παρατίθεται αμέσως πιο κάτω.

Ταξινόμηση

Domain: Eukaryota (Επικράτεια: Ευκάρυα) 

Kingdom: Fungi (Βασίλειο: Μύκητες)

Subkingdom: Dikarya (Υποβασίλειο: Δικάρυα)

Phylum: Ascomycota (Φύλο: Ασκομύκητες)

Subphylum: Taphrinomycotina (Υποφύλο: Ταφρινομυκοτίνα)

Class: Taphrinomycetes (Ομοταξία: Ταφρινομύκητες)

Subclass: Taphrinomycetidae (Υφομοταξία: Ταφρινομυκητίδες)

Order: Taphrinales (Τάξη: Ταφρινώδη)

Family: Taphrinaceae (Οικογένεια: Ταφρινοειδή)

Genus: Taphrina (Γένος: Ταφρίνα)

Species: T. deformans (Είδος: Ντεφόρμανς)​

Taphrina deformans (Berk.) Tul. (1866)

Τέλεια ΜορφήTaphrina deformans (Berk.) Tul. (1866)

Ατελής ΜορφήLalaria deformans (Moore 1990)

Συνώνυμα

  • Ascomyces deformans Berk. (1860)
  • Exoascus deformans (Berk.) Fuckel (1870)
  • Exoascus amygdali Jacz. (1926)
  • Taphrina amygdali (Jacz.) Mix (1936)

Κοινή Ονομασία

  • Ελληνικά: Εξώασκος της Ροδακινιάς, Καρούλιασμα Φύλλου Ροδακινιάς
  • Αγγλικά: Peach Leaf Curl, Leaf Blister, Leaf Blister Of Peach, Leaf Curl Of Peach
  • Ισπανικά: Abolladura Del Melocotonero, Arrufat (Melocotonero), Lepra Del Melocotonero, Verrucosis Del Durazno
  • Γαλλικά: Cloque De l’Amandier, Cloque Du Pecher
  • Γερμανικά: Kraeuselkrankheit, Pfirsich
  • Κινέζικα: 畸形外囊菌
  • Αραβικά: الفطر المسبب

Ο Εξώασκος της Ροδακινιάς (Taphrina deformans)

Ο Εξώασκος της Ροδακινιάς (Taphrina deformans) - Βιολογία & Οικολογία

Ο Taphrina deformans ανήκει στους φυτοπαθογόνους μύκητες, που η επικράτειά τους είναι πλανητική: αρκεί και μόνο η αναφορά στην εκτεταμένη ζώνη καλλιέργειας της Ροδακινιάς, που βρίσκεται μεταξύ των 25° Βόρειο και 45° Νότιο γεωγραφικό πλάτος, για να αντιληφθεί κανείς το εύρος της διασποράς του.

Ο βιολογικός του κύκλος είναι διφασικός αφού περιλαμβάνει μια παρασιτική και μια σαπροφυτική φάση, η αναπαραγωγή του πραγματοποιείται τόσο εγγενώς, με τα ασκοσπόρια, όσο και αγενώς, με τα κονίδια (ή βλαστοσπόρια), ενώ η ασθένεια που προκαλεί δεν είναι πολυκυκλική καθώς σπάνια παρατηρούνται και δευτερογενείς μολύνσεις.

Για όλα αυτά, αλλά και λίγα περισσότερα, γίνεται λόγος αμέσως πιο κάτω.

Βιολογικός Κύκλος

Στις αρχές της άνοιξης και με συνθήκες χαμηλών θερμοκρασιών και υψηλής σχετικής υγρασίας, ο μύκητας εισέρχεται κυρίως με τα εκβλαστάνοντα κονίδια στους ιστούς του ξενιστή.

Εκεί εγκαθίσταται στους μεσοκυττάριους χώρους της άνω επιδερμίδας αναπτύσσοντας ένα πυκνό δίκτυο μυκηλιακών υφών. Με την εμφάνιση των εγγενών αναπαραγωγικών οργάνων, των ασκών, διατρυπά την εφυμενίδα των φύλλων και απελευθερώνει τα ασκοσπόρια.

Τα ασκοσπόρια εκβλαστάνουν παράγοντας τα κονίδια, τα οποία διασπείρονται σε νέα φυτικά μέρη και φύλλα με τις σταγόνες της βροχής ή του νερού της άρδευσης.

Τόσο με την μορφή των ασκοσπορίων όσο και των κονιδίων, ο Taphrina deformans θα διέλθει την περίοδο του καλοκαιριού πάνω στους ιστούς του ξενιστή, όπου το φθινόπωρο, και πάλι με συνθήκες χαμηλών θερμοκρασιών και υψηλής σχετικής υγρασίας, τα ασκοσπόρια θα εκβλαστήσουν παράγοντας νέα κονίδια.

Προοδευτικά, καθώς θα γίνονται όλο και πιο πολυάριθμα, τα κονίδια θα δημιουργήσουν μιαν λεπτότατη μεμβράνη πάνω στους ιστούς του ξενιστή, παραμένοντας εκεί μέχρι την ερχόμενη άνοιξη.

Παρασιτική Φάση

Η παρασιτική φάση του Εξώασκου της Ροδακινιάς εκδηλώνεται με την εγκατάστασή του μέσα στους ιστούς του ξενιστή και διαρκεί μέχρι και την διασπορά των προϊόντων της εγγενούς αναπαραγωγής του, των ασκοσπορίων, κατά τα τέλη της άνοιξης με αρχές καλοκαιριού. 

Σαπροφυτική Φάση

Η σαπροφυτική εκδηλώνεται με την εκβλάστηση των ασκοσπορίων και τον σχηματισμό των προϊόντων της αγενούς αναπαραγωγής, των κονιδίων. Με τα ασκοσπόρια και τα κονίδια, ο μύκητας εγκαθίσταται το καλοκαίρι κυρίως στον φλοιό της Ροδακινιάς, όπως και των άλλων δέντρων που προσβάλλει.

Εγγενής Αναπαραγωγή

Με την ανάπτυξη του μυκηλίου, σχηματίζονται τα ασκογενή κύτταρα. Τα ασκογενή κύτταρα επιμηκύνονται κάθετα ως προς την επιφάνεια του ξενιστή, ανασηκώνοντας την εφυμενίδα των φύλλων, ενώ ταυτοχρόνως οι επιμέρους πυρήνες κάθε κυττάρου ενώνονται σχηματίζοντας έναν διπλοειδή (ζυγωτό).

Ο διπλοειδής πυρήνας διχοτομείται με την μίτωση και από τους δύο θυγατρικούς πυρήνες που προκύπτουν, ο ένας μετακινείται προς το άνω άκρο ενώ ο άλλος παραμένει στην βάση. Στην συνέχεια το κύτταρο διαχωρίζεται παράγοντας δύο άνισα θυγατρικά.

Το μεγαλύτερο από αυτά είναι το μητρικό κύτταρο των ασκών, το δε μικρότερο συνδέει το μητρικό με τις μυκηλιακές υφές.

Σχηματιζόμενοι οι ασκοί διαπερνούν την εφυμενίδα των φύλλων – εάν δεν είναι ήδη σχισμένη – και αποκαλύπτονται στην επιφάνεια εμφανιζόμενοι ως ένα λίγο έως πολύ συνεχές υμένιο.

Εντός των ασκών, με διαδοχικές διαιρέσεις των πυρήνων, σχηματίζονται μέχρι 8 απλοειδείς πυρήνες σχηματίζοντας αντιστοίχως μέχρι 8 ασκοσπόρια.

Εντέλει τα ασκοσπόρια ωθούνται δυναμικά προς τα έξω, και περνώντας μέσα από μια σχισμή της κορυφής των ασκών τις περισσότερες φορές σωρεύονται στην επιφάνεια των φύλλων, προσδίδοντάς τους την χαρακτηριστική λευκή ή σταχτιά εξάνθιση.

Αγενής Αναπαραγωγή

Η αγενής αναπαραγωγή του Taphrina deformans πραγματοποιείται με τα κονίδια (ή βλαστοσπόρια). Τα κονίδια παράγονται από τα ασκοσπόρια είτε με εκβλάστηση αυτών μέσα στους ασκούς, όπου μπορούν να σχηματίσουν μέχρι 16 έως 18 κονίδια, είτε μετά την απελευθέρωση των ασκοσπορίων.

Τα κονίδια έχουν την δυνατότητα παραγωγής μυκηλίου ή νέων κονιδίων.

Για την παραγωγή του μυκηλίου, κατά την βλάστηση των κονιδίων ο πυρήνας τους διαιρείται. Οι δυο πυρήνες που προκύπτουν μετακινούνται και διαιρούνται ταυτοχρόνως, σχηματίζοντας πάνω στον ξενιστή τις μυκηλιακές υφές, των οποίων τα κύτταρα είναι διπύρηνα.

Διαχείμαση

Ο Εξώασκος της Ροδακινιάς διαχειμάζει και με τα κονίδια και με τα ασκοσπόρια – αν και με τα δεύτερα σπανιότερα. Τα κονίδια παραμένουν στο έδαφος ή διασπείρονται επί του δένδρου, στις πτυχώσεις του φλοιού, του κορμού και των κλαδιών, καθώς και πάνω στα οφθαλμικά λέπια. Όντας εξαιρετικά ανθεκτικά στις αντίξοες καιρικές συνθήκες, μπορούν να επιβιώσουν περισσότερο από δύο έτη.

Διαθέριση

Ο Εξώασκος της Ροδακινιάς επιβιώνει επιφυτικά ή σαπροφυτικά, το καλοκαίρι με τις υψηλές θερμοκρασίες, ως ασκοσπόρια και κονίδια (βλαστοσπόρια), και σε θέσεις πάνω στους ιστούς των προσβεβλημένων δέντρων.

Εγκαθίσταται κυρίως στον φλοιό της Ροδακινιάς, ως μέρος του πλήθους των λοιπών μη βλαβερών επιφυτικών μυκητιακών οργανισμών και των αποικιών τους.

Ο Εξώασκος της Ροδακινιάς (Taphrina deformans)

Ασκοί του Taphrina deformans στην Επιφάνεια των Φύλλων - © Bruce Watt, University of Maine, Bugwood.org
Ασκοί του Taphrina deformans στην Επιφάνεια των Φύλλων - © Bruce Watt, University of Maine, Bugwood.org

Ο Εξώασκος της Ροδακινιάς (Taphrina deformans) - Μορφολογία

Βασικά μορφολογικά στοιχεία του Εξώασκου της Ροδακινιάς είναι το μυκήλιο, οι ασκοί, τα ασκοσπόρια, καθώς και τα κονίδια.

Μυκήλιο

Το μυκήλιο του Taphrina deformans είναι κιτρινίζοντος κρεμώδους έως ροδίζοντος κρεμώδους χρώματος. Οι μυκηλιακές υφές του αποτελούνται από κύτταρα των οποίων το σχήμα είναι κυρίως ωοειδές έως ελλειψοειδές, διαμέτρου 3,3 έως 4,9 μm και μήκους 5,1 έως 7,7 μm.

Ασκοί

Οι ασκοί έχουν κυλινδρικό – ροπαλοειδές σχήμα με στρογγυλεμένη ή πεπλατυσμένη κορυφή. Οι διαστάσεις τους ως προς το μήκος κυμαίνονται μεταξύ 17 και 56 μm, ενώ ως προς την διάμετρο μεταξύ 7 και 15 μm.

Ασκοσπόρια

Μέσα σε κάθε ασκό σχηματίζονται ως επί το πλείστον 8 ασκοσπόρια, αλλά κάποιες φορές μπορεί να σχηματίζονται μόνο 2. Είναι μονοκύτταρα, ελλειψοειδή (ωοειδή) και υαλώδη, ενώ η διάμετρός τους κυμαίνεται μεταξύ 3 έως 7 μm.

Ασκοσπόρια

Τα κονίδια (βλαστοσπόρια) του Εξώασκου της Ροδακινιάς έχουν διαστάσεις που κυμαίνονται μεταξύ 2 έως 6 μm μήκος και 4,5 μm διάμετρο.

Ο Εξώασκος της Ροδακινιάς (Taphrina deformans)

Ο Εξώασκος της Ροδακινιάς (Taphrina deformans) - Πορεία της Ασθένειας

Ο Εξώασκος της Ροδακινιάς εκδηλώνεται νωρίς την άνοιξη. Παλαιότερα επικρατούσε η άποψη, πως προσέβαλλε τα δέντρα από μυκήλιο το οποίο παρέμενε στα κλαδιά μέχρι την επόμενη άνοιξη, και από κει τα μολύσματα εγκαθίσταντο στους οφθαλμούς του δέντρου.

Τώρα είναι γενικά παραδεκτό πως κάτι τέτοιο δεν ισχύει. Η μόλυνση πραγματοποιείται με τα σπόρια του μύκητα, πιθανότατα τα κονίδια, τα οποία έχουν διαχειμάσει είτε στα οφθαλμικά λέπια είτε σε άλλους φυτικούς ιστούς ή και ακόμα στο έδαφος του οπωρώνα.

Συνθήκες Ανάπτυξης του Παθογόνου

Σε εργαστηριακό περιβάλλον, η άριστη θερμοκρασία για την ανάπτυξη του μύκητα είναι οι 20 °C, ενώ κατάλληλες θερμοκρασίες είναι εκείνες όπου η ελάχιστη βρίσκεται στους 8,9 °C, και η μέγιστη κυμαίνεται μεταξύ 26 °C και 30,5 °C.

Για την βλάστηση των κονιδίων, είναι απαραίτητη η υψηλή σχετική υγρασία με τιμές 95% και άνω.

Στον οπωρώνα, σε θερμοκρασία χαμηλότερη των 16 °C χρειάζονται τουλάχιστον 3 mm βροχής και 12,5 ώρες για την πραγματοποίηση της μόλυνσης, εφόσον όλο αυτό το χρονικό διάστημα οι προσβαλλόμενοι ιστοί παραμένουν υγροί.

Εάν οι ιστοί παραμείνουν πλήρως νοτισμένοι για 2 ή περισσότερες μέρες τότε η ένταση της προσβολής είναι μεγάλη.

Στην περίπτωση που η θερμοκρασία παραμένει σταθερά πάνω από τους 20,5 °C είναι πολύ πιθανόν να μην εκδηλωθούν τα συμπτώματα της προσβολής.

Ακόμα, όταν η ελάχιστη θερμοκρασία βρίσκεται κάτω από τους 7,2 °C, η μέγιστη ξεπερνά τους 30,5 °C και η υγρασία είναι ελάχιστη, τότε η ένταση της προσβολής μειώνεται ή/και σταματούν οι προσβολές.

Εγκατάσταση του Παθογόνου

Η μόλυνση πραγματοποιείται με την έκπτυξη των οφθαλμών του ξενιστή, και πριν από την διαφοροποίηση των ιστών της νέας βλάστησης.

Ο Taphrina deformans εγκαθίσταται κάτω από την εφυμενίδα των φύλλων, στους μεσοκυττάριους χώρους του παρεγχύματος και των κυττάρων της επιδερμίδας.  

Με την ανάπτυξη του μυκηλίου, το παθογόνο απελευθερώνει διάφορες ουσίες, όπως κυτοκινίνες, αυξίνες και ένζυμα, οι οποίες προκαλούν αλλαγές στο μέγεθος, στο σχήμα και την δομή των κυττάρων του προσβεβλημένου ιστού.

Χαρακτηριστικά αναφέρεται πως έκλυση των κυτοκινίνων έχει ως αποτέλεσμα την αυξημένη ροή θρεπτικών στον προσβεβλημένο ιστό, από τα οποία επωφελείται ο μύκητας.

Εντέλει η κυτταρική δυσλειτουργία γίνεται εμφανής με την υπερπλασία και μεγέθυνση των κυττάρων του ξενιστή, που προσδίδουν τα χαρακτηριστικά συμπτώματα της ασθένειας στα φύλλα αλλά και στους λοιπούς ευπρόσβλητους φυτικούς ιστούς.

Ο Εξώασκος της Ροδακινιάς (Taphrina deformans)

Ο Εξώασκος της Ροδακινιάς (Taphrina deformans) - Συμπτώματα

Ο Εξώασκος της Ροδακινιάς προσβάλλει πολλά από τα υπέργεια φυτικά μέρη, ωστόσο όχι με την ίδια ένταση. Έτσι η ασθένεια εκδηλώνεται πρωτίστως στα φύλλα, και ύστερα στους καρπούς, στους βλαστούς, ενώ κάποιες φορές ακόμα και στα άνθη.

Φύλλα

Ανάλογα με την ένταση της προσβολής από τον Taphrina deformans, η ασθένεια εντοπίζεται είτε σε λίγα φύλλα είτε σε ολόκληρο το φύλλωμα. Τυπική εκδήλωσή της είναι η παραμόρφωση.

Η παραμόρφωση των φύλλων οφείλεται στην έντονη κυτταρική υπερπλασία, που προκαλείται από την μη φυσιολογική λειτουργία των παρεγχυματικών ιστών και εκδηλώνεται μακροσκοπικά με, τοπική ή ολική, μη κανονική πάχυνση του ελάσματος αυτών καθώς και με κατσάρωμά των.

Ακόμα, τα προσβεβλημένα τμήματα των φύλλων γίνονται μαλακότερα σε σχέση με τα αντίστοιχα απρόσβλητα.

Η εκδήλωση του φαινομένου, περιλαμβάνει και μεταχρωματισμό της φυλλικής επιφάνειας. Τα φύλλα αρχικά γίνονται χλωρωτικά, κατόπιν έντονα βιολετίζοντα κόκκινα ή πορφυρά, κι ύστερα κοκκινίζοντα κίτρινα ή κιτρινοσταχτιά.

Κατά την περίοδο της καρποφορίας του μύκητα, στις διογκωμένες περιοχές εμφανίζεται η εξάνθηση του παθογόνου, προσδίδοντας στα φύλλα αλευρώδη σταχτιά ή βελούδινη όψη.

Στην τελική φάση της προσβολής τα φύλλα αποκτούν καστανή απόχρωση, σταδιακά μαραίνονται, ξηραίνονται και ακολούθως πέφτουν, κατά τα τέλη της άνοιξης με αρχές καλοκαιριού.

Σε συνθήκες μεγάλης έντασης της νόσου, η πρώτη ανοιξιάτικη βλάστηση μπορεί να καταστραφεί όλη. Ακολουθεί το δεύτερο βλαστικό κύμα, το οποίο κατά περίεργο τρόπο δεν προσβάλλεται από τον μύκητα, αλλά η ανάπτυξή του καταπονεί σε μεγάλο βαθμό το δέντρο. Επακόλουθο τούτου είναι η αναπόφευκτα σημαντικά μειωμένη παραγωγή.

Βλαστοί

Ο Εξώασκος της Ροδακινιάς προσβάλλει τους νεαρούς βλαστούς. Στους προσβεβλημένους βλαστούς, παρατηρείται αλλοίωση του χρώματός τους, το οποίο γίνεται ανοικτό πράσινο ή κίτρινο, καθώς και πάχυνση, ανάσχεση της ανάπτυξής τους, παραμόρφωση, και κάποιες φορές έκκριση κόμμεως. Πολύ συχνά δε, ως αποτέλεσμα της δράσης του παθογόνου, επέρχεται η ολοσχερής ξήρανση αυτών.

Καρποί

Τα μολυσμένα φρούτα εμφανίζουν στην επιφάνειά τους ακανόνιστες και διογκωμένες χρωματιστές περιοχές.

Αυτές οι περιοχές είναι συνήθως ρυτιδωμένες, χωρίς το φυσιολογικό χνούδι όταν πρόκειται για καρπό ροδάκινου, το χρώμα τους είναι κιτρινοκόκκινο, και μοιάζουν σαν να έχουν γυαλιστεί. Αργότερα, αποκτούν φελλώδη υφή και τείνουν να ανοίξουν.

Οι προσβεβλημένοι καρποί σπάνια παραμένουν στο δέντρο πολύ καιρό.  

Ο Εξώασκος της Ροδακινιάς (Taphrina deformans)

Ο Εξώασκος της Ροδακινιάς (Taphrina deformans) - Καταπολέμηση

Ο Εξώασκος της Ροδακινιάς μπορεί να αντιμετωπισθεί με διάφορους τρόπους και μέσα, τόσο προληπτικά όσο και κατασταλτικά.

Προληπτική Αντιμετώπιση

Η προληπτική αντιμετώπιση αναφέρεται στην επιλογή εκείνων των ποικιλιών Ροδακινιάς και Νεκταρινιάς οι οποίες παρουσιάζουν ανθεκτικότητα ή πλήρη ανοσία στον φυτοπαθογόνο μύκητα. Αμέσως πιο κάτω καταγράφονται ενδεικτικά ορισμένες από αυτές.

Ανθεκτικές Ποικιλίες Ροδακινιάς

  • Frost
  • Indian Free
  • Muir
  • Q-1-8

Σημείωση: Η ποικιλία Ροδακινιάς Frost χρειάζεται προληπτικούς ψεκασμούς τα πρώτα 2 με 3 χρόνια από την εγκατάστασή της.

Ανθεκτικές Ποικιλίες Νεκταρινιάς

  • Kreibich

Καλλιεργητική Αντιμετώπιση

Τα καλλιεργητικά μέτρα για την υποβοήθηση στην καταπολέμηση του Εξώασκου της Ροδακινιάς περιλαμβάνουν:

  • Φθινοπωρινό κλάδεμα, για μείωση του πληθυσμού των μολυσμάτων στα δέντρα (Το ανοιξιάτικο κλάδεμα των προσβεβλημένων κλαδιών δεν είναι αποτελεσματικό)
  • Την ενισχυμένη αζωτούχο λίπανση των σοβαρά προσβεβλημένων δέντρων
  • Την αύξηση των αρδεύσεων
  • Το αραίωμα των καρπών σε συνάρτηση με την φυλλική επιφάνεια των δέντρων

Βιολογική Καταπολέμηση

Για την βιολογική καταπολέμηση του Εξώασκου της Ροδακινιάς χρησιμοποιούνται σκευάσματα που περιέχουν το βακτήριο Bacillus subtilis strain QST 713. Σε ελαφρές προσβολές απαιτείται μία εφαρμογή στις αρχές της άνοιξης, ενώ σε σοβαρές πραγματοποιούνται δύο εφαρμογές.

Χημική Καταπολέμηση

Ο Εξώασκος της Ροδακινιάς αντιμετωπίζεται αποτελεσματικά με έγκαιρο κυρίως προληπτικού χαρακτήρα ψεκασμό. Η ευνοϊκότερη περίοδος αντιμετώπισης του παθογόνου είναι από τα τέλη του φθινοπώρου, με την πτώση του 90% των φύλλων του δέντρου, μέχρι και τα τέλη του χειμώνα λίγο πριν την διόγκωση των οφθαλμών.

Ωστόσο και θεραπευτικοί ψεκασμοί μπορούν να γίνουν την άνοιξη, μετά την εγκατάσταση του παθογόνου.

Αμέσως πιο κάτω παρατίθενται οι δραστικές ουσίες που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τον έλεγχο του Taphrina deformans.

Όσες δραστικές συνοδεύονται από την ένδειξη [Ε], έχουν έγκριση χρήσης στην Ελλάδα, κατά τον χρόνο συγγραφής του άρθρου.

Δραστικές Ουσίες

Συμβατική Γεωργία
  • Bordeaux mixture [Ε]
  • Captan [Ε]
  • Dodine [Ε]
  • Chlorothalonil
  • Copper oxychloride [Ε]
  • Copper hydroxide [Ε]
  • Copper oxide [Ε]
  • Difenoconazole
  • Ferbam
  • Hexaconazole (Θεραπευτικά, Άνοιξη, 3 εφαρμογές / δεκαήμερο)
  • Mancozeb [Ε]
  • Tebuconazole [Ε]
  • Thiram
  • Trifloxystrobin [Ε]
  • Ziram [Ε]
Βιολογική Γεωργία
  • Bordeaux mixture
  • Copper oxychloride
  • Copper hydroxide
  • Copper oxide

Άκρως Απαραίτητη Υπόμνηση

Η αναφορά στις δραστικές ουσίες που μπορούν να χρησιμοποιηθούν ενάντια στο Εξώασκο της Ροδακινιάς, γίνεται για καθαρά πληροφοριακούς λόγους. Σε καμιά περίπτωση δεν υπονοείται ή ενθαρρύνεται η χρήση τους χωρίς την έγκριση του τοπικού γεωπόνου.

Ο Εξώασκος της Ροδακινιάς (Taphrina deformans)

Εξώασκος της Ροδακινιάς στα Φύλλα του Δέντρου - © Lesley Ingram, Bugwood.org
Εξώασκος της Ροδακινιάς στα Φύλλα του Δέντρου - © Lesley Ingram, Bugwood.org

Ο Εξώασκος της Ροδακινιάς (Taphrina deformans) - Ξενιστές

Ο Εξώασκος της Ροδακινιάς προσβάλλει τόσο καρποφόρα όσο και καλλωπιστικά φυτά. Αμέσως παρακάτω καταγράφονται οι σημαντικότεροι ξενιστές αυτού του φυτοπαθογόνου μύκητα.

Καρποφόρα Δέντρα

  • Prunus persica (Ροδακινιά)
  • Prunus persica var. nucipersica, συν. Prunus persica var. nectarina (Νεκταρινιά ή Μηλοροδακινιά)
  • Prunus avium (Κερασιά)
  • Prunus domestica (Δαμασκηνιά)
  • Prunus armeniaca (Βερικοκιά)
  • Prunus dulcis (Αμυγδαλιά)

Καλλωπιστικά Φυτά

  • Prunus spp. – Καλλωπιστικές ποικιλίες Προύνου

Ο Εξώασκος της Ροδακινιάς (Taphrina deformans)

Ο Εξώασκος της Ροδακινιάς (Taphrina deformans) - Γεωγραφική Εξάπλωση

Ότι γράφαμε σε προηγούμενο άρθρο για το Ωίδιο της Μηλιάς ισχύει και για τον Εξώασκο της Ροδακινιάς: η απουσία του από τους Πόλους είναι κάτι περισσότερο από αισθητή.

Ενότητα

Ο Εξώασκος της Ροδακινιάς (Taphrina deformans) - Παραπομπές

Τις Παραπομπές αυτού του εξαποδώ άρθρου της ‘Καλλιέργειας’, που φέρει τον εξαποδώ τίτλο Ο Εξώασκος της Ροδακινιάς (Taphrina deformans), παρουσιάζουν οι εξαιρετικοί Daraa Tribes με το Rohal.

Ἐν Χορδαῖς καὶ Όργάνῳ

Ήχοι των Daraa Tribes από την Daraa River Valley του νοτιοανατολικού Μαρόκου – μέσω Ολλανδίας.

Αναπαραγωγή Βίντεο

Κοινοποίηση

Η χρήση του υλικού, όπου δεν αναφέρονται ή υπονοούνται δικαιώματα τρίτων (όπως π.χ. των φωτογραφιών ή των οπτικοακουστικών αρχείων – με την εξαίρεση βέβαια όσων ανήκουν στην «Καλλιέργεια»), είναι απολύτως ελεύθερη. Η διάδοση του, ενδεχομένως, χρήσιμη.

Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on linkedin
Share on tumblr
Share on reddit
Share on digg
Share on stumbleupon
Μετάβαση στο περιεχόμενο