Μυρτιά, τα Άνθη & οι Άγουροι Καρποί
Μυρτιά, τα Άνθη & οι Άγουροι Καρποί

Μυρτιά - Μύρτος ο κοινός (Myrtus communis L.)

Η Μυρτιά ή Μύρτος η κοινή (Myrtus communis L.) ανήκει σε εκείνη την πολύτιμη κατηγορία φυτών που συντρόφευσαν τον άνθρωπο άν όχι από την στιγμή που κατέβηκε από τα δέντρα τουλάχιστον από το τροφοσυλλεκτικό στάδιο, εφοδιάζοντάς τον με γευστικούς και θρεπτικούς καρπούς και αργότερα με φάρμακα και αρώματα.

Στην σύγχρονη πολυτάραχη και περίπλοκη εποχή, η Μυρτιά βρήκε και ένα άλλο μονοπάτι για να εισέλθει στον πολιτισμένο πλέον κόσμο του πρώην πηθίκου, απλώς επιδεικνύοντας τα άφθονα καλλωπιστικά προσόντα της.

Μετά μεγίστης υπερηφάνειας, οι απόγονοι εκείνου του προπάτορα πίθηκου που απαρτίζουν την συντακτική ομάδα της «Καλλιέργειας», δηλώνουν στο διψασμένο για γνώσεις και φιλομαθές κοινό του παρόντος ιστοτόπου, πως σε αυτό το άρθρο θα ασχοληθούν κυρίως με την ανάδειξη των καλλωπιστικών στοιχείων της Μυρτιάς, που αυτοδικαίως την αναγορεύουν σε ένα από τα πλέον πολύτιμα φυτά της κηποτεχνίας και της αρχιτεκτονικής του τοπίου.

Με τον προπάτορα πίθηκο, θα ασχοληθούν μιαν άλλη φορά, μιας και έχουν ανοιχτούς λογαριασμούς.

Η Μυρτιά αναπτύσσει φυσικούς πληθυσμούς σχεδόν σε ολόκληρη την Λεκάνη της Μεσογείου.

Αυτοφυές Φυτό Μυρτιάς στην Ανδαλουσία - Ισπανία
Αυτοφυές Φυτό Μυρτιάς στην Ανδαλουσία - Ισπανία
Share on print
Τυπωθήτω | Print

Μύρτος ο κοινός Καταγωγή

Myrtus communis L. (Μυρτιά - Μύρτος ο κοινός) - Χάρτης Καταγωγής
Myrtus communis L. (Μυρτιά - Μύρτος ο κοινός) - Χάρτης Καταγωγής

Μυρτιά – Μύρτος ο κοινός (Myrtus communis L.)

Μυρτιά - Μύρτος ο κοινός (Myrtus communis L.) - Σύντομη Περιγραφή

Οικογένεια: Myrtaceae (Μυρτίδες)

Γένος: Myrtus L. (Μύρτος)

Βοτανική ονομασία: Myrtus communis L. (Μύρτος ο κοινός)

Κοινή ονομασία: Μυρτιά, Μυρσίνη, Μυρσινιά, Σμυρτιά

Γενικά Χαρακτηριστικά

Διατήρηση Φυλλώματος

Αειθαλές

Μορφή

Θάμνος ή μικρό Δέντρο

Υφή Φυλλώματος

Λεπτή

Ρυθμός Ανάπτυξης

Αργός προς Μέσος

Περίοδος Άνθισης

Καλοκαίρι

Περίοδος Καρποφορίας

Φθινόπωρο – Χειμώνας

Ύψος

1,5-3 μέχρι 5 m

Διάμετρος

1,5-3 μέχρι 5 m

Σχήματα και Χρώματα

Σχήμα Φύλλων

Λογχοειδές

Χρώμα Φυλλώματος

Πράσινο

Χρώμα Φύλλων Φθινόπωρου

Πράσινο

Σχήμα Λουλουδιών

Αστεροειδές

Χρώμα Λουλουδιών

Λευκό

Καρπός

Ράγα

Φύτευση

Τύπος εδάφους: Άριστης αποστράγγισης, ασβεστώδες, αμμώδες, πηλώδες, αργιλώδες

Εδαφικό pH: 6,1-8,3

Πότισμα: Μέτριο

Έκθεση: Ήλιος, Ημισκιά

Αντοχή στις χαμηλές θερμοκρασίες: -12 °C (USDA Hardiness Zone 8)

Χρήσεις

Φράχτες, ανεμοφράχτες, κήποι, αποκαταστάσεις τοπίου, θεραπευτικές, φαρμακευτικές, καρποί εδώδιμοι, αρωματοποιία 

Μυρτιά – Μύρτος ο κοινός (Myrtus communis L.)

Άνθη & Ώριμοι Καρποί της Μυρτιάς
Άνθη & Ώριμοι Καρποί της Μυρτιάς

Μυρτιά - Μύρτος ο κοινός (Myrtus communis L.) - Ετυμολογία

Ετυμολογία του Ονόματος του Γένους

H ετυμολόγηση του ονόματος του γένους Myrtus πρέπει να αναζητηθεί κατ’ αρχάς στην Αρχαία Ελληνική λέξη «μύρτος», η οποία μέσω της Λατινικής «myrtus» πέρασε σχεδόν αυτούσια σε πλήθος Ευρωπαϊκές και μη-Ευρωπαϊκές γλώσσες, όπως:

  • Στην Αγγλική ως myrtle
  • Στην Γερμανική ως myrte
  • Στην Ισπανική και Ιταλική ως mirto
  • Στην Γαλλική ως myrte
  • Στην Εσθονική ως mόrt
  • Στην Ρωσική ως мырт
  • Στην Αρμενική ως mrdeni [մրտենի]
  • Στην Νέα Ελληνική ως μυρτιά
  • Στην Τουρκική ως murt
  • Και στην Περσική (Φαρσί) ως mourd [دروہ]

Η λέξη μύρτος με την σειρά της προέρχεται από την Αρχαία Ελληνική «μύρον» (myron), που σημαίνει «βάλσαμο, χρίσμα, ή/και αλοιφή» και φαίνεται πως είναι δάνειο από την Σημιτική καθώς σχετίζεται:

  • Mε την Εβραϊκή λέξη «mōr»(מֹר) που σημαίνει «πικρός, πικρίλα, πικράδα», και αναφέρεται στο «κοκκινωπό-καφέ ρητινώδες υλικό», δηλαδή στο κόμμι  – τον ξηρό οπό ορισμένων δέντρων, αλλά κυρίως εκείνον του φυτού Commiphora myrrha
  • Mε την Αραβική «murr»(مُرّ‎‎), η οποία σημαίνει και αυτή «πικρός»

Ετυμολογία του Ονόματος του Είδους

Το όνομα του είδους communis, ασφαλώς στερείται πρωτοτυπίας μιας και έχει δοθεί σε ευάριθμα φυτά, ωστόσο ότι χάνει σε πρωτοτυπία, το κερδίζει σε σαφήνεια αφού σημαίνει απλώς «κοινός».

Προέρχεται από την Παλαιά Λατινική λέξη co(m)moinis, που και αυτή με την σειρά της προκύπτει από την Πρωτο-Ινδοευρωπαϊκή λέξη *ḱom-moy-ni-, και την ρίζα *mey- που σημαίνει «αλλάζω, αντικαθιστώ, μεταβάλλω».

Μυρτιά – Μύρτος ο κοινός (Myrtus communis L.)

Μύρτος ο κοινός (Myrtus communis L.) - Καταγωγή & Προσδόκιμο Ζωής

Καταγωγή

Η Μυρτιά εκτιμάται πως έχει ως λίκνο της το Ιράν και το Αφγανιστάν. Ωστόσο ιθαγενείς πληθυσμοί της απαντώνται και σε άλλες περιοχές, καταλαμβάνοντας μιαν εκτεταμένη ζώνη που ξεκινά από το Δυτικό τμήμα της Ινδικής Υποηπείρου και το Πακιστάν, περιλαμβάνει την Δυτική Ασία, την Αραβική Χερσόνησο και την Μεσογειακή Λεκάνη (όπου είναι και το μοναδικό ιθαγενές μέλος της οικογένειας Myrtaceae), και φτάνει Δυτικά μέχρι τον Ατλαντικό και την Μακαρονησία.

Διασπορά

Οι χώρες στις οποίες αναπτύσσονται οι φυσικοί πληθυσμοί της αναφέρονται αμέσως πιο κάτω.

Αφρική

Μακαρονησία: Πορτογαλία (Αζόρες, Νήσοι Μαδέρα), Ισπανία (Κανάρια).

Βόρεια Αφρική: Αλγερία, Λιβύη, Μαρόκο, Τυνησία.

Βορειοανατολική Τροπική Αφρική: Ερυθραία, Αιθιοπία.

Σημ.: Στην Νότια Αφρική έχει πλήρως εγκλιματιστεί και αναπτύσσει τους πληθυσμούς της στην επαρχία του Δυτικού Ακρωτηρίου (Western Cape).

Ασία

Αραβική Χερσόνησος: Υεμένη.

Δυτική Ασία: Αφγανιστάν (στις επαρχίες Kunar / Nuristan, Laghman, και Nangarhar), Κύπρος, Ιράν (Βόρειο, Δυτικό, και Κεντρικό Ανατολικά), Ιράκ (Βόρειο, και Νότιο Ανατολικό – Μεσοποταμία), Ισραήλ (Βόρειο Ισραήλ, και Κοιλάδα Rift), Ιορδανία, Λίβανος (Δυτικός & Παράκτιος), Συρία (Δυτική Παράκτια και Ορεινή), Τουρκία (Ανατολία – Βιθυνία).

Ινδική Υποήπειρος: Πακιστάν (στις επαρχίες Sind, Baluchistan, Waziristan, Kurram, Dir, Peshawar, Swat, και Pakistan Punjab).

Ευρώπη

Νοτιοανατολική Ευρώπη: Αλβανία, Σλοβενία, Κροατία, Βοσνία & Ερζεγοβίνη, Μαυροβούνιο, Σερβία & Κοσσυφοπέδιο, Βόρεια Μακεδονία, Ελλάδα (συμπεριλαμβανομένης της Κρήτης, των Κυκλάδων, της Ρόδου, και του Ανατολικού Αιγαίου), Ιταλία (συμπεριλαμβανομένης της Σαρδηνίας, Σικελίας), Μάλτα.

Νοτιοδυτική Ευρώπη: Γαλλία (συμπεριλαμβανομένης της Κορσικής), Πορτογαλία, Ισπανία (συμπεριλαμβανομένων των Βαλεαρίδων).

Ενδιαιτήματα

Η Μυρτιά αναπτύσσει τους φυσικούς πληθυσμούς της σε υψόμετρο που αρχίζει από το επίπεδο σχεδόν της θάλασσας και εκτείνεται μέχρι τα 600 έως 800 m.

Καταλαμβάνει παράκτιες περιοχές με λόχμες και σταθεροποιημένες θίνες, εκτάσεις με Μακία βλάστηση και θαμνότοπους, ενώ στο ανώτερο υψομετρικά όριο εξάπλωσης συνορεύει με δασικά συστήματα Δρυός και άλλων δασικών δέντρων, όπου η ατμοσφαιρική υγρασία είναι ανεκτή.  

Προσδόκιμο Ζωής

Η Μυρτιά, όσο κι αν ενδεχομένως με την πρώτη ματιά δεν της φαίνεται, ζει από 50 έως 150 χρόνια – μιαν ομολογουμένως αξιοθαύμαστη επίδοση. 

Μυρτιά – Μύρτος ο κοινός (Myrtus communis L.)

Μυρτιά - Μύρτος ο κοινός (Myrtus communis L.) - Μορφολογικά Στοιχεία

Η Μυρτιά είναι πολυετής, αειθαλής, αρωματικός, πολύκλαδος θάμνος ή μικρό δέντρο, με αργό προς μέσο ρυθμό ανάπτυξης, ο οποίος δεν διαθέτει αγκάθια και επιφανειακές ρίζες.

Έχει όρθια, και συμπαγή εμφάνιση και σχήμα σφαιρικό – ωοειδές. Η κόμη είναι συμμετρική, μέσης πυκνότητας, μάλλον κανονικού περιγράμματος, και η οποία χαρακτηρίζεται ως λεπτής υφής.

Το φυτό μπορεί να φτάσει σε ύψος τα 3 m στα πρώτα 5 με 10 χρόνια της ζωής του και σε λιγότερα από 20, εάν οι συνθήκες το ευνοήσουν, θα φτάσει έως τα 5 m.

Μυρτιά – Μύρτος ο κοινός (Myrtus communis L.)

Μυρτιά, οι Σπόροι του Φυτού
Μυρτιά, οι Σπόροι του Φυτού

Μυρτιά - Μύρτος ο κοινός (Myrtus communis L.) - Βοτανική Περιγραφή

Κορμός

Ο κορμός της Μυρτιάς έχει ομαλή επιφάνεια και χρώμα γκρίζο κόκκινο-καφέ, όμως προοδευτικά με το πέρασμα του χρόνου ο φλοιός ξεφλουδίζει, αποκτώντας γκρίζες αποχρώσεις και αποκαλύπτει έναν σκουρότερο ή ανοιχτότερο γκρι-κοκκινωπό εσωτερικό φλοιό.

Βλαστοί

Οι βλαστοί του έτους έχουν κοκκινωπό φλοιό, αλλά ωριμάζοντας αποκτούν και αυτοί γκριζωπές αποχρώσεις. Οι μεγάλης ηλικίας κλάδοι ξεφλουδίζουν και γκριζάρουν όπως ο κορμός, αφήνοντας να φανεί από κάτω ένας σκουρότερος ή ανοιχτότερος γκρι-κοκκινωπός εσωτερικός φλοιός.

Φύλλα

Η Μυρτιά έχει φύλλα απλά, με ακέραια περιφέρεια, ωοειδή ή λογχοειδή έως ελλειψοειδή, που απολήγουν σε αιχμηρή κορυφή.

Είναι δερματώδη, στιλπνά, με έντονο γυαλιστερό πράσινο χρώμα στην άνω επιφάνεια και γκριζωπό ανοιχτό πράσινο κάτω.

Διαθέτουν ορατούς ελαιούχους αδένες ως επιφανειακά στίγματα, είναι σκληρά και δύσκαμπτα, και όταν συνθλιβούν αφήνουν να διαχυθεί μια λεπτή αρωματική οσμή.

Διατάσσονται στους βλαστούς σπειροειδώς ή αντίθετα, κατά ζεύγη, και συνήθως είναι άμισχα, ενώ το μήκος τους κυμαίνεται μεταξύ 0,8 και 5 cm.

Άνθη

Τα άνθη της Μυρτιάς είναι μονήρη, ερμαφρόδιτα, ακτινομορφικά, αστεροειδούς σχήματος και χρώματος λευκού ή ελαφρώς ροδίζοντος.

Ο κάλυκας και η στεφάνη είναι 5μερής, με σέπαλα τριγωνικά μήκους 1-2 mm, και πέταλα στρογγυλά έως ωοειδή, εκτεινόμενα και κοίλα στην άνω επιφάνεια, μήκους 6-15 mm, που έχουν αδένες και περιφέρεια ελαφρώς χνοώδη, καλυμμένη από λεπτές τρίχες.

Οι στήμονες, που είναι μακρύτεροι από τα πέταλα είναι ευάριθμοι και σχηματίζουν πυκνό δακτύλιο έχοντας κίτρινους ανθήρες, ενώ η ωοθήκη είναι υποφυής και σύγκαρπη.

Τα άνθη εκφύονται από τις μασχάλες, φέρονται πάνω σε κοντό ποδίσκο, το δε πλάτος τους κυμαίνεται μεταξύ 2 και 3 cm. 

Επικονίαση

Η Μυρτιά έχει αυτογόνιμα άνθη, τα οποία επικονιάζονται από τα έντομα (εντομόφιλο είδος).

Καρπός

Ο καρπός είναι στιλπνή ράγα μήκους 1,2 έως 1,4 cm και πλάτους 0,7 έως 1 cm. Έχει στρογγυλεμένο σχήμα όμοιο με αγγείου, όπου το κεντρικό τμήμα είναι διογκωμένο και στην κορυφή είναι εμφανή τα απομεινάρια του παραμένοντος 5μερούς κάλυκα.

Ο καρπός αρχικά έχει ανοιχτό πράσινο χρώμα, στη συνέχεια γίνεται σκούρος κόκκινος και τελικά στην πλήρη ωρίμανση αποκτά σκούρα ιώδη απόχρωση.

Σπόροι

Οι σπόροι, μήκους 2,5-3 mm, έχουν σκληρό σπερματικό περίβλημα, νεφροειδές σχήμα και υποκίτρινο χρώμα.

Οι Μυρτιές ξεδπλώνουν εξειδικευμένη στρατηγική διασποράς των σπόρων τους από τα πουλιά, τα θηλαστικά, και τα μυρμήγκια.

Δεν περνούν από την φάση του ληθάργου και κατά συνέπεια, η βλάστηση μπορεί να συμβεί αμέσως μετά τη διασπορά, ενώ η στρατηγική ταχείας εγκατάστασής τους μπορεί να επιτρέψει στα φυτά να επωφεληθούν από τις βροχές του φθινοπώρου και του χειμώνα κατά τη διάρκεια των κρίσιμων πρώτων σταδίων ανάπτυξης.

Μυρτιά – Μύρτος ο κοινός (Myrtus communis L.)

Μυρτιά - Μύρτος ο κοινός (Myrtus communis L.) - Κλίμα και Έδαφος

Θερμοκρασία

Η Μυρτιά έχει δείξει εξαιρετική προσαρμοστικότητα σε ένα μεγάλο θερμοκρασιακό εύρος. Ως προς τις κατώτατες θερμοκρασίες το φυτό αντεπεξέρχεται μέχρι και τους – 5 με -9 °C, και εφόσον έχει εγκατασταθεί καλά μέχρι και τους -12 °C – όμως σε αυτήν την περίπτωση ενδεχομένως να παρατηρηθούν ζημιές στο φύλλωμα.

Σε σχέση με τις μέγιστες δεν αντιμετωπίζει προβλήματα ακόμα και σε εκείνες τις περιοχές όπου αυτές αγγίζουν τους 40+ °C.

Έδαφος και pH

Η Μυρτιά αναπτύσσεται σε μεγάλη γκάμα εδαφών εκτός από τα βαριά αργιλώδη. Αντέχει και στα φτωχά και χαλικώδη εδάφη, όπως και στα αλατούχα, ενώ ευδοκιμεί μάλλον στα μέσης γονιμότητας αμμώδη ή αμμοπηλώδη, τα οποία παρουσιάζουν άριστη αποστράγγιση.

Ως προς το pH θα μπορούσε να λεχθεί πως προτιμά τα ουδέτερα ή αλκαλικά εδάφη, εκείνα δηλαδή που λαμβάνουν τιμές μεταξύ του 7 και 8,3.    

Έκθεση

Οι Μυρτιές επιζητούν θέσεις προσήλιες, αν και στις πολύ θερμές περιοχές αναπτύσσονται και σε μερική σκιά.

Μυρτιά – Μύρτος ο κοινός (Myrtus communis L.)

Μυρτιά - Μύρτος ο κοινός (Myrtus communis L.) - Εχθροί & Ασθένειες

Η Μυρτιά στην πράξη δεν αντιμετωπίζει προβλήματα από εχθρούς ή ασθένειες, ωστόσο αυτός δεν είναι σοβαρός λόγος ώστε η συντακτική ομάδα της «Καλλιέργειας» να μην κάνει επίδειξη εντέχνως συγκαλυμένης πολυγνωσίας.

Εχθροί

Αμέσως πιο κάτω καταγράφονται οι σημαντικότεροι εχθροί της Μυρτιάς.

Διάφορα Έντομα
  • Dialeurodes citri (Citrus Whitefly)
  • Epiphyas postvittana (Light Brown Apple Moth)
  • Retithrips syriacus (Black Vine Thrips)
Κοκκοειδή
  • Ceroplastes floridensis (Soft Scale)
  • Ceroplastes japonicus (Tortoise Wax Scale)
  • Ceroplastes rusci (Fig Wax Scale)
Ψευδόκοκκοι
  • Maconellicoccus hirsutus (Pink Hibiscus Mealybug)

Με την χρήση των κατάλληλων σκευασμάτων η αντιμετώπιση των εντομολογικών εχθρών είναι αποτελεσματική.

Ασθένειες

Μετά τους εχθρούς ακολουθεί η καταγραφή των ασθενειών.

Μύκητες
  • Armillaria tabescens (Armillaria Root Rot)
Βακτήρια
  • Candidatus Phytoplasma asteris (Yellow Disease Phytoplasmas)
  • Pseudomonas savastanoi

Ακόμα και με την έγκαιρη  χρήση των κατάλληλων σκευασμάτων η αντιμετώπισή τους είναι δύσκολη.

Μυρτιά – Μύρτος ο κοινός (Myrtus communis L.)

Μύρτος ο κοινός (Myrtus communis L.) - Τοξικότητα & Αλλεργιογόνος Δράση

Τοξικότητα

Η Μυρτιά παρουσιάζει μικρή τοξικότητα. Η κατάποση διαφόρων φυτικών μερών της μπορεί να επιφέρει έμετο ή διάρροια. Το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια (University of California) την έχει τοποθετήσει στην 2η κατηγορία τοξικότητας (Ελάχιστα Τοξικό).

Αλλεργιογόνος Δράση

Το φυτό είναι εντομόφιλο και δεν προκαλεί αλλεργικές αντιδράσεις.

Μυρτιά – Μύρτος ο κοινός (Myrtus communis L.)

Μυρτιά - Μύρτος ο κοινός (Myrtus communis L.) - Ποικιλίες

Με την υπόσχεση ενός ειδικού αφιερώματος (!) μόνο στις καλλωπιστικές ποικιλίες της Μυρτιάς, εδώ περιοριζόμαστε στην απλή καταγραφή των σημαντικότερων εξ αυτών.

Οι Ποικιλίες της Μυρτιάς (Myrtus communis L.)

  • Myrtus communis ‘Andy’s Hardy’
  • Myrtus communis ‘Pumila’
  • Myrtus communis ‘Variegata’
  • Myrtus communis ssp. tarentina 
  • Myrtus communis ssp. tarentina ‘Compacta Variegata’
  • Myrtus communis ssp. tarentina ‘Microphylla’’

Μυρτιά – Μύρτος ο κοινός (Myrtus communis L.)

Ξεφλουδισμένος Κορμός Μυρτιάς
Ξεφλουδισμένος Κορμός Μυρτιάς

Μυρτιά - Μύρτος ο κοινός (Myrtus communis L.) - Χρήση

Η Μυρτιά δεν αξιοποιείται μόνο στον κήπο και στο τοπίο, αλλά και σε πάμπολλους άλλους τομείς.

Ποτοποιία

Στην Σαρδηνία, όπου το φυτό είναι ιδιαίτερα διαδεδομένο με πολλούς φυσικούς πληθυσμούς, χρησιμοποιούνται οι καρποί της Μυρτιάς για την παρασκευή του φημισμένου λικέρ «Mirto».

Μαγειρική

Οι ώριμοι καρποί είναι εδώδιμοι, με γεύση γλυκιά. Το ίδιο και τα άνθη, τα οποία στην Ιταλία είτε τα τρώνε ωμά, είτε τα χρησιμοποιούν στις σαλάτες.

Τα φύλλα, φρέσκα καθώς και αποξηραμένα, χρησιμοποιούνται στη μεσογειακή και ανατολίτικη κουζίνα ενώ το ξύλο αξιοποιείται για να προσδώσει άρωμα, μέσω του καπνίσματος, σε πολλές τοπικές μεσογειακές σπεσιαλιτέ, ιδίως στην Ιταλία αλλά και στις χώρες της Μέσης Ανατολής.

Βιομηχανική & Βιοτεχνική

Το αιθέριο έλαιο από το φυτό χρησιμοποείται στην βιομηχανία τροφίμων, στην αρωματοποία και στην κοσμετική.

Το ξύλο, το οποίο είναι καλής ποιότητας, σκληρό, συμπαγές και λεπτόκοκκο, χρησιμοποιείται για την κατασκευή εργαλείων, ραβδιών και επίπλων.

Ακόμα χρησιμοποιείται ως καυσόξυλο, ενώ από αυτό παράγεται και υψηλής ποιότητας ξυλάνθρακας.

Θεραπευτική & Φαρμακευτική

Τα φύλλα και οι καρποί της Μυρτιάς έχουν στυπτικές, αντισηπτικές, αποχρεμπτικές, αντιβακτηριακές αντιοξειδωτικές, αντιγονοτοξικές και υπογλυκαιμικές ιδιότητες.

Περιέχουν τανίνες (14%) και αιθέριο έλαιο (0,3-06%), οι οποίες σχηματίζονται κυρίως από μυρτιλόλη, κινόλη, άλφα-Πινένιο, οξικό μυρτενύλιο και γερανιόλη.

Αλλά περισσότερα για την θεραπευτική και φαρμακευτική χρήση της Μυρτιάς, ο ακαταπόνητος αναγνώστης της «Καλλιέργειας», μπορεί να αναμένει στο ειδικό αφιέρωμα που σκοπεύουμε να κάνουμε λίαν προσεχώς.

Εθνοβοτανική

Για την εθνοβοτανική χρήση των φυτικών μερών της Μυρτιάς, ο οπτιμιστής αναγνώστης της «Καλλιέργειας», ας περιμένει και εδώ το ειδικό αφιέρωμα που σκοπεύουμε να κάνουμε λίαν προσεχώς μα και συντόμως […].

Χρήση στον Κήπο και στο Τοπίο

Σε περιοχές κατάλληλες για την ανάπτυξή της, η Μυρτιά μπορεί να φυτευθεί τόσο στο έδαφος του κήπου, σε πάρκα και πλατείες, όσο και σε γλάστρες και ζαρντινιέρες μεγάλου μεγέθους.

Εξειδικεύοντας, θα μπορούσε να ειπωθεί γενικότερα πως η Μυρτιά αξιοποιείται:

  • Φυτευόμενη μόνη της ως φυτό ιδιαίτερου κάλους
  • Σε φυτεύσεις για την δημιουργία πυκνών φραχτών, κλαδευόμενων ή ελεύθερης ανάπτυξης
  • Σε ομαδικές φυτεύσεις κήπων ή πάρκων για την δημιουργία συθάμνων
  • Σε συνδυασμό με άλλα φυτά, όπως για παράδειγμα με Κίστους ή Λαδανιές (Cistus creticus), Αστραντίες (Astrantia major ‘Lars’), Φασκομηλιές (Salvia officinalis) και Κυπαρίσσια (Cupressus sempervirens)

Μυρτιά - Μύρτος ο κοινός (Myrtus communis L.) - Παραπομπές

Τις Παραπομπές του άρθρου που φέρει τον εύοσμο τίτλο Μυρτιά – Μύρτος η κοινή (Myrtus communis L.) παρουσιάζει ο μεγάλος Έλληνας συνθέτης Μίκης Θεοδωράκης με την μουσική σύνθεσή του Μυρτιά πάνω σε στίχους του σημαντικού ποιητή Νίκου Γκάτσου δια της Θείας φωνής του Γρηγόρη Μπιθικώτση.

Αναπαραγωγή Βίντεο
  1. Aronne, G., & De Micco, V. (2004). Hypocotyl features of Myrtus communis (Myrtaceae): A Many-Sided Strategy for Possible Enhancement of Seedling Establishment in the Mediterranean Environment. Botanical Journal of the Linnean Society, 145(2), 195-202.
  2. DeBaggio, T., & Tucker, A. O. (2009). The Encyclopedia of Herbs: A Comprehensive Reference to Herbs of Flavor and Fragrance. Timber Press.
  3. Jerkovic, I., Radonic, A., & Borcic, I. (2002). Comparative Study of Leaf, Fruit and Flower Essential Oils of Croatian Myrtus Communis (L.) During a One-Year Vegetative Cycle. Journal of Essential Oil Research, 14(4), 266-270. doi:10.1080/10412905.2002.9699849
  4. Lim, L. K. (2012). Edible Medicinal And Non Medicinal Plants: Volume 3, Fruits. Springer Science & Business Media.
  5. Γκανιάτσας, Κ. (1982). Συστηματική Βοτανική – Μέρος Β [Systematic Botany – Part B]. Θεσσαλονίκη.

Κοινοποίηση

Η χρήση του υλικού, όπου δεν αναφέρονται ή υπονοούνται δικαιώματα τρίτων (όπως π.χ. των φωτογραφιών ή των οπτικοακουστικών αρχείων – με την εξαίρεση βέβαια όσων ανήκουν στην «Καλλιέργεια»), είναι απολύτως ελεύθερη. Η διάδοση του, ενδεχομένως, χρήσιμη.

Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on linkedin
Share on tumblr
Share on reddit
Share on digg
Share on stumbleupon