Λούσιεν Φρόιντ, Reflection (Αυτοπροσωπογραφία - 1985)

Το έργο του Λούσιεν Φρόιντ Reflection (Αυτοπροσωπογραφία – 1985) περιέχει όχι αντανακλάσεις αλλά αντιθέσεις. Σκληρές αντιθέσεις ενός προσώπου γεμάτου σκληρές εσωτερικές συγκρούσεις, που άφησαν το σκληρό ζωγραφικό αποτύπωμά τους στην πάλλουσα μάσκα του και την σκληρή αλήθεια τους στα μάτια.

Εξήντα τριών χρονών και συστηματικά γυναικάς και μισογύνης, συστηματικά νταής και δαρθής, συστηματικά τζογαδόρος και χαμένος, συστηματικά ανεύθυνος για όλα εκτός από την τέχνη του και έχοντας αναγνωρίσει τα περισσότερα από τα δεκατέσσερα παιδιά του, ζωγράφισε την Αντανάκλαση.

Λούσιεν Φρόιντ, Reflection (Αυτοπροσωπογραφία – 1985). Ιδιωτική Συλλογή, Ιρλανδία. Λάδι σε Καμβά. Διαστάσεις 51,2 x 56,2 cm.

Λούσιεν Φρόιντ – Reflection (Αυτοπροσωπογραφία), 1985 

Λούσιεν Φρόιντ, Reflection - Λεπτομέρεια, Φως και Σκιά
Λούσιεν Φρόιντ, Reflection - Λεπτομέρεια, Φως και Σκιά

Το Έργο του Λούσιεν Φρόιντ Reflection

Δυνατή σύνθεση πάνω σε γερό σχέδιο και αδρές πινελιές περιοχών φωτός και ημίφωτος – δηλαδή σκοταδιού. Με το πραγματικά δυνατό φως να βγαίνει από το σώμα – ζώο. Και οι μέσοι τόνοι, το βαθύ σκοτάδι, να έρχονται από το πρόσωπο – μάσκα.

Περίεργη, εμφατική, πάλλουσα μάσκα που αποτυπώνει τρία στοιχεία με χωμάτινα χρώματα – το πείσμα, την απορία και τον φόβο. Και ένα σκανδαλιάρικο τέταρτο: να πλακώσει στο ξύλο αυτό που αναπαριστά και αυτόν που αναπαριστάνει.

Ένας καλλιτέχνης δεν πρέπει να εμφανίζεται στο έργο του περισσότερο από όσο ο Θεός στη φύση. Ο άνθρωπος δεν είναι τίποτα, το έργο είναι τα πάντα.

Λούσιεν Φρόιντ – Reflection (Αυτοπροσωπογραφία), 1985 

Λούσιεν Φρόιντ, Αυτοπροσωπογραφία - Το Βλέμμα
Λούσιεν Φρόιντ, Αυτοπροσωπογραφία - Το Βλέμμα

Το Βλέμμα του Λούσιεν Φρόιντ στο Έργο Reflection

Μέσα σε αυτό το συγκλονιστικό ζωγραφικά βλέμμα περικλείεται η πάσχουσα όραση. Το βλέπειν του ανθρώπου που ορά, νοιώθει, διανοείται και εξεγείρεται. Και που ταυτόχρονα γνωρίζει την ματαιότητα αλλά και την αναγκαιότητα του να βλέπεις, να νοιώθεις, να διανοείσαι και να εξεγείρεσαι.

Είναι το βλέμμα της ψόφιας ζωγραφικής που δεν λέει να ψοφήσει.

Είναι το πτώμα της αναπαραστατικότητας που επιμένει να καταθέτει αλήθειες.

Είναι το ανυπότακτο ένσαρκο πνεύμα.

Είναι και το τέλος του άρθρου.

Όσο περισσότερο κοιτάς ένα αντικείμενο, τόσο πιο αφηρημένο γίνεται και, ειρωνικά, τόσο πιο πραγματικό.

Λούσιεν Φρόιντ – Reflection (Αυτοπροσωπογραφία), 1985 

  1. Hoban, P., & Merlington, L. (2014). Lucian Freud: Eyes wide open.
  2. Howgate, S., Gayford, M., & Hockney, D. (2012). Lucian Freud: Painting people. New Haven (Conn.: Yale University Press.

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

Η χρήση του υλικού, όπου δεν αναφέρονται δικαιώματα τρίτων, είναι απολύτως ελεύθερη. Η διάδοση του, ενδεχομένως, χρήσιμη.

ΕΝΟΤΗΤΕΣ

Πλοήγηση

ΦΡΕΣΚΑ ΑΡΘΡΑ

Close Menu