Δρυς η φελλοφόρος με τους Φελλοποιημένους Βραχίονες
Δρυς η φελλοφόρος με τους Φελλοποιημένους Βραχίονες

Η Δρυς η φελλοφόρος (Quercus suber L.)

Η Δρυς η φελλοφόρος (Quercus suber L.) πριν από την βιομηχανική επανάσταση δεν απασχολούσε σχεδόν κανέναν άλλον πέρα από τους συγγενείς και φίλους της στα δάση.

Όμως με το ξεκίνημα της μαζικής παραγωγής φιαλών, η ανάγκη για την σφράγισή τους – πολύ περισσότερο  όταν το περιεχόμενό τους ήταν οίνος εκλεκτός αλλά και μη – την έφερε αναγκαστικά στο προσκήνιο.

Και ο λόγος που συνέβη κάτι τέτοιο ήτανε ο φελλός, το προϊόν που λαμβάνεται από τον φλοιό του δέντρου της, ο οποίος αντιπροσώπευε και ίσως ακόμα αντιπροσωπεύει το καταλληλότερο πώμα για την σφράγιση των φιαλών.

Έκτοτε η Δρυς η φελλοφόρος διαδραματίζει έναν σημαντικότατο ρόλο ως πλουτοπαραγωγική πηγή σε εκείνες τις χώρες όπου για καλή τους τύχη – μεταξύ άλλων – χαίρονται επειδή περιλαμβάνουν και τα δάση της.

Μαζί με εκείνες χαιρόμαστε και εμείς.

Και χαιρόμαστε διότι το δέντρο της εκτός από παραγωγός φελλού είναι και ένα εξαίρετο διακοσμητικό φυτό.

Και με αυτήν την διάσταση του δέντρου θα καταπιαστεί σε αυτό το άρθρο η πλουτοπαραγωγός πηγή της «Καλλιέργειας», που δεν είναι άλλη από την αειφόρο συντακτική ομάδα της.

… Έστω κι αν ελαφρώς – ως ο φελλός – ενίοτε παραπαίει.

Ο καρπός – τα βελανίδια – και της Φελλοφόρου Δρυός είναι εδώδιμος.

Ο Καρπός της Φελλοφόρου Βελανιδιάς
Ο Καρπός της Φελλοφόρου Βελανιδιάς
Share on print
Τυπωθήτω | Print

Δρυς η φελλοφόρος Καταγωγή

Quercus suber (Δρυς η φελλοφόρος) - Χάρτης Καταγωγής
Quercus suber (Δρυς η φελλοφόρος) - Χάρτης Καταγωγής

Η Δρυς η φελλοφόρος (Quercus suber L.)

Δρυς η φελλοφόρος (Quercus suber L.) - Σύντομη Περιγραφή

Οικογένεια: Fagaceae

Γένος: Quercus

Βοτανική Ονομασία: Quercus suber L. (Δρυς η φελλοφόρος ή Δρυς η Φελλόδρυς) 

Κοινή Ονομασία: Φελλοφόρος Δρυς, Φελλοφόρος Βελανιδιά

Γενικά Χαρακτηριστικά

Διατήρηση Φυλλώματος

Αειθαλές

Μορφή

Δέντρο

Υφή Φυλλώματος

Λεπτή

Ρυθμός Ανάπτυξης

Αργός

Περίοδος Άνθισης

Άνοιξη

Περίοδος Καρποφορίας

Φθινόπωρο – Χειμώνας

Ύψος

15-25 m

Διάμετρος

10-15 m

Σχήματα και Χρώματα

Σχήμα Φύλλων

Αντωοειδές

Χρώμα Φυλλώματος

Πράσινο

Χρώμα Φύλλων Φθινόπωρου

Πράσινο

Σχήμα Λουλουδιών

Ίουλοι (Α.) – Σταχυόμορφα Κεφάλια (Θ.)

Χρώμα Λουλουδιών

Κίτρινο

Καρπός

Κάρυο

Φύτευση

Έδαφος: Άριστης αποστράγγισης, αμμώδες, πηλώδες

Εδαφικό pH: 3,5-7

Πότισμα: Μέτριο

Έκθεση: Ήλιος

Αντοχή στις Χαμηλές Θερμοκρασίες: – 10 °C (USDA Hardiness Zone 8b) 

Χρήσεις

Μόνο, σε πάρκα, σε κήπους, σε αποκαταστάσεις τοπίου

Η Δρυς η φελλοφόρος (Quercus suber L.)

Δρυς η φελλοφόρος στην Parque Anchorena της Ουρουγουάης
Δρυς η φελλοφόρος στην Parque Anchorena της Ουρουγουάης

Δρυς η φελλοφόρος (Quercus suber L.) - Ετυμολογία

Ετυμολογία του Ονόματος του Γένους

Το όνομα του γένους Quercus παράγεται από την Πρωτο-Ιταλική λέξη *kʷerkus, η οποία κατάγεται από την Πρωτο-Ινδοευρωπαϊκή *pérkus or *pr̥kʷéu  και σημαίνει – τι άλλο; – Δρύς.

Ετυμολογία του Ονόματος του Είδους

Το όνομα του είδους suber έχει Αρχαιοελληνική προέλευση και συγκεκριμένα την λέξη σῦφαρ (syphar). Η λέξη σῦφαρ σημαίνει κυριολεκτικά παλαιό ρυτιδωμένο δέρμα ή/και κομμάτι παλαιού ρυτιδωμένου δέρματος αποδίδοντας εξαιρετικά παραστατικά το κυρίαρχο χαρακτηριστικό του δέντρου. Ωστόσο η ετυμολογία της λέξης σῦφαρ είναι αβέβαιη – αν όχι άγνωστη, όντας πολύ πιθανό να μην έχει Ινδοευρωπαϊκές καταβολές.

Η Δρυς η φελλοφόρος (Quercus suber L.)

Δρυς η φελλοφόρος (Quercus suber L.) - Καταγωγή & Προσδόκιμο Ζωής

Καταγωγή

Οι φυσικοί πληθυσμοί της Φελλοφόρου Δρυός εντοπίζονται μέσα σε εκείνη την ζώνη της Μεσογειακής Λεκάνης που περιλαμβάνει στα νότια την Αλγερία και το Μαρόκο, στα δυτικά την Πορτογαλία – όπου βρίσκονται και τα πιο εκτεταμένα δάση – στα βόρεια την Γαλλία, και στα ανατολικά την Ιταλία, μέχρι την Απουλία στις Αδριατικές ακτές.

Αναπτύσσονται σε υψόμετρο που ξεκινά σχεδόν από το επίπεδο της θάλασσας και φτάνει μέχρι τα 1300 m, αν και τα περισσότερα δάση της Φελλοφόρου Βελανιδιάς εντοπίζονται μέχρι το υψόμετρο των 800 m.

Προσδόκιμο Ζωής

Η Δρυς η φελλοφόρος είναι εξαιρετικά μακρόβιο είδος αφού ζει από 200 έως 250 με 300 χρόνια. Βέβαια σε συνθήκες αγροδασικής καλλιέργειας ο χρόνος ζωής της είναι μόνο 150 έως 200 χρόνια. 

Η Δρυς η φελλοφόρος (Quercus suber L.)

Δρυς η φελλοφόρος (Quercus suber L.) - Μορφολογικά Στοιχεία

Η Δρυς η φελλοφόρος είναι πλατύφυλλο αειθαλές δέντρο με έναν κορμό – κάποιες φορές και με περισσότερους.

Έχει αργό ρυθμό ανάπτυξης, το δε σχήμα της είναι πεπλατυσμένο σφαιρικό ή ωοειδές με όρθια εμφάνιση.

Η κόμη της είναι συμμετρική και μάλλον ανοικτή, έχει μέση πυκνότητα, είναι μη-κανονικού περιγράμματος, και χαρακτηρίζεται ως λεπτής υφής.

Φτάνει σε ύψος τα 23 έως 25 m μέσα σε μιαν συντομοτάτη περίοδο 20 έως 50 χρόνων από την φύτευσή της.

Η Δρυς η φελλοφόρος (Quercus suber L.)

Ο Φλοιός ενός Δέντρου Φελλοφόρου Βελανιδιάς
Ο Φλοιός ενός Δέντρου Φελλοφόρου Βελανιδιάς

Δρυς η φελλοφόρος (Quercus suber L.) - Βοτανική Περιγραφή

Ρίζα

Η Δρυς η φελλοφόρος έχει ένα ιδιότυπο ριζικό σύστημα που το χαρακτηρίζει η διμορφία. Αναπτύσσει μια κύρια πασσαλώδη ρίζα που φτάνει σε βάθος μέχρι και τα 2 m, ενώ ταυτόχρονα παρουσιάζει εκτεταμένη επιφανειακή εξάπλωση.

Τα επιφανειακό ριζικό υποσύστημα εντοπίζεται μέχρι βάθους 40 περίπου cm και φτάνει αρκετά μέτρα έξω από την προβολή της κόμης του δέντρου στο έδαφος. Το έταιρο ριζικό υποσύστημα εντοπίζεται μέχρι βάθους 1,20 περίπου cm.

Η διμορφία του ριζικού συστήματος αντιπροσωπεύει έναν άριστο μηχανισμό προσαρμογής του δέντρου στις ιδιαίτερες κλιματικές, ως επί το πλείστον ξηροθερμικές, κλιματικές συνθήκες.

Κορμός

Η Φελλοφόρος Βελανιδιά αναπτύσσει ισχυρό και ευρύ κορμό, ο οποίος στο ύψος του στήθους φτάνει σε διάμετρο μέχρι και τα 2 m, ενώ περιβάλλεται από φλοιό, γκριζωπού ή γκριζωπού-καφετί χρώματος.

Ο φλοιός έχει μεγάλο πάχος που φτάνει έως και τα 20 cm, είναι πορώδης και αυλακωτός, με βαθιές διαμήκεις ρωγμές.

Όταν αφαιρεθεί για να χρησιμοποιηθεί ο φελλός, ο υποκείμενος κορμός αποκαλύπτει ένα πλούσιο κόκκινο χρώμα.

Χάρις στο πάχος των δερματικών ιστών του φλοιού, οι Φελλοφόρες Δρύες προστατεύονται αποτελεσματικά από τις συνήθεις πυρκαγιές των Μεσογειακών δασών.

Βλαστοί

Οι νεαροί βλαστοί έχουν χρώμα γκριζωπό το οποίο με την πάροδο του χρόνου γίνεται καφέ ή γκριζωπό καφέ.

Φύλλα

Τα φύλλα της Φελλοφόρου Δρυός είναι απλά, σκληρά, στιλπνά και δερματώδη, απολήγουν σε οξεία κορυφή, ενώ η βάση τους είναι στρογγυλεμένη ή σχεδόν καρδιοειδής.

Έχουν 4 έως 5 δόντια σε κάθε πλευρά της παρυφής των, εκατέρωθεν του κεντρικού νεύρου αναπτύσσουν 5-7 ζευγάρια πλευρικά νεύρα, και συνδέονται με βραχύ μίσχο μήκους 8 έως 15 mm στους βλαστούς, πάνω στους οποίους διατάσσονται κατ’ εναλλαγήν.

Το σχήμα τους είναι αντωοειδοές ή ωοειδές-λογχοειδές έως επιμήκες, ενώ το χρώμα τους είναι σκούρο πράσινο στην άνω πλευρά και γκριζωπό στην κάτω, η οποία καλύπτεται με χνούδι.

Το μέγεθος των φύλλων κυμαίνεται μεταξύ 2,5 έως 10 cm ως προς το μήκος και 1,2 έως 6,5 cm ως προς το πλάτος.

Τα φύλλα παραμένουν στο φυτό από 13 έως 23 μήνες μετά την έκπτυξή τους.

Άνθη

Τα άνθη είναι μόνοικα, μονογενή (δηλαδή ξεχωριστά αρσενικά και θηλυκά άνθη), ακτινόμορφα, εξαμερή και επίγυνα.

Τα άρρενα άνθη είναι άνευ ποδίσκου, έχουν περιάνθιο χωρισμένο σε 5 με 8 λοβούς, με 5 έως 7 στήμονες, ενώ φέρονται πάνω σε ίουλους μήκους 4 μέχρι 7 cm.

Τα θήλεα άνθη έχουν περιάνθιο χωρισμένο σε 4 έως 6 λοβούς, και γυναικείο με 3 στύλους περιβαλλόμενο από βάκτρια, και αποτελούμενο από 3 καρπόφυλλα με μία ωοθήκη. Φέρονται πάνω σε όρθιο σταχυόμορφο κεφάλιο μήκους 0, 5 έως 3 cm, ανά 2 έως 5, κατά μήκος του χνοώδους ανθικού άξονα.

Τα αρσενικά άνθη εκπτύσσονται από μασχαλιαίους οφθαλμούς που βρίσκονται πάνω σε κλαδιά του προηγούμενου έτους. Τα θηλυκά εμφανίζονται πάνω στους νέους βλαστούς του έτους. 

Επικονίαση

Η Δρυς η φελλοφόρος επικονιάζεται με τον άνεμο (ανεμόφιλο είδος).

Καρπός

Ο καρπός της Φελλοφόρου Βελανιδιάς είναι κάρυο, χρώματος κοκκινωπού καφέ κατά την ωρίμανση.

Το μέγεθος του καρπού κυμαίνεται μεταξύ 2 και 4,5 cm ως προς το μήκος, ενώ το πλάτος του κυμαίνεται μεταξύ 1 και 1,8 cm.

Το κύπελλο του καρπού έχει μήκος 1 έως 2 cm και πλάτος 1,2 με 2,5 cm, και καλύπτεται με επιμήκη λέπια.

Ο καρπός συνδέεται με τον βλαστό με χνοώδη, άκαμπτο ποδίσκο μήκους 0,5 έως 4 cm.

Η ωρίμανση των καρπών πραγματοποιείται είτε την τρέχουσα βλαστική περίοδο, είτε εκείνη του επόμενου έτους. Σημαντικό ρόλο για το χρονικό διάστημα ωρίμανσης των καρπών παίζουν η γεωγραφία και οι κλιματικοί παράγοντες.

Οικοθέσεις ή δενδρώνες Φελλοφόρου Δρυός που βρίσκονται στα Νότια ωριμάζουν τους καρπούς κυρίως μέσα στο ίδιο έτος, ενώ αντίθετα όσοι βρίσκονται στα Βόρεια ωριμάζουν τους καρπούς κυρίως το επόμενο έτος.

Ακόμα, όσο πιο πρόωρη είναι η ανθοφορία τόσο περισσότερο αυξάνονται οι πιθανότητες για ωρίμανση των καρπών μέσα στον ίδιο χρόνο.

Ως προς το μέγεθος, τα βελανίδια πληθυσμών του δέντρου που αναπτύσσονται νότια ή σε χαμηλό υψόμετρο είναι συνήθως μακρύτερα, ευρύτερα και βαρύτερα από εκείνα που αναπτύσσουν οι πληθυσμοί των βόρειων γεωγραφικών πλατών ή των μεγαλύτερων υψομέτρων.

Η Δρυς η φελλοφόρος (Quercus suber L.)

Φελλοποίηση Κορμού και Κλάδων Φελλοφόρου Δρυός
Φελλοποίηση Κορμού και Κλάδων Φελλοφόρου Δρυός

Δρυς η φελλοφόρος (Quercus suber L.) - Κλίμα και Έδαφος

Θερμοκρασία

Η Δρυς η φελλοφόρος προσαρμόζεται σε ένα μεγάλο θερμοκρασιακό εύρος. Ως προς τις κατώτατες θερμοκρασίες το φυτό αντεπεξέρχεται μέχρι και τους – 10 °C – υπό ορισμένες προυποθέσεις αντέχει μέχρι και τους -15 °C.

Σε σχέση με τις μέγιστες δεν αντιμετωπίζει προβλήματα ακόμα και σε εκείνες τις περιοχές όπου αυτές αγγίζουν τους 40+ °C.

Από την άλλη, το κατάλληλο μέσο ετήσιο θερμοκρασιακά εύρος για την απρόσκοπτη ανάπτυξη της Φελλοφόρου Δρυός, βρίσκεται μεταξύ 13 και 18 °C.

Βροχοπτώσεις

Η Φελλοφόρος Δρυς αναπτύσσει τους φυσικούς πληθυσμούς της εντός εκείνης της ζώνης όπου η μέση ετήσια κατώτερη τιμή βροχόπτωσης είναι τα 479 mm (όπως στην περιοχή Mamora του Μαρόκου) και η μέση ετήσια ανώτερη είναι τα 2400 mm (όπως στην βορειοδυτική Πορτογαλία και σε κάποιες περιοχές της νότιας Ισπανίας).

Έδαφος και pH

Η Φελλοφόρος Βελανιδιά αναπτύσσεται σε μεγάλη γκάμα εδαφών εκτός από τα ασβεστώδη και αργιλώδη. Αντέχει και στα φτωχά εδάφη ενώ ευδοκιμεί στα ελαφράς υφής, τα οποία παρουσιάζουν άριστη αποστράγγιση.

Ως προς το pH θα μπορούσε να λεχθεί πως προτιμά τα όξινα προς ελαφρώς όξινα εδάφη, εκείνα δηλαδή που λαμβάνουν τιμές μεταξύ του 5 και 6,5.

Έκθεση

Η Φελλοφόρος Δρύς είναι κατ’ εξοχήν φωτόφιλο είδος και δεν αντέχει στην σκιά. Ωστόσο τα νεαρά δενδρύλλια ανέχονται ένα ορισμένο ποσοστό πλευρικής σκίασης.

Η Δρυς η φελλοφόρος (Quercus suber L.)

Δρυς η φελλοφόρος (Quercus suber L.) - Εχθροί & Ασθένειες

Δεν γνωρίζουμε κατά πόσο είναι παρήγορο, πάντως παλαιότερα η Δρυς η φελλοφόρος, στις φυσικές οικοθέσεις της, δεν αντιμετώπιζε σχεδόν κανένα πρόβλημα από εχθρούς και ασθένειες – με την εξαίρεση τις σποραδικές προσβολές των δέντρων από έντομα φυλλώματος.

Ωστόσο τα τελευταία χρόνια, λίγο η αλλαγή στον τρόπο και στις μεθόδους διαχείρισης των δασών της, λίγο οι επανειλημμένες πυρκαγιές και η παρατεταμένη ανομβρία που μετατρέπει τα δάση της σε θαμνότοπους (όπου ευτυχισμένα ζώα του πρώην δάσους καταναλώνουν τα βελανίδια της), και τα προβλήματα άρχισαν να αυξάνουν.

Εδώ βέβαια δεν θα ασχοληθούμε με το περιβαλλοντικό ζήτημα, αλλά θα αναφερθούμε – ατυχώς – μόνο στους πλέον σημαντικούς σύγχρονους εχθρούς και ασθένειες του δέντρου.

Εχθροί

Αμέσως πιο κάτω καταγράφονται οι σημαντικότεροι εχθροί της Φελλοφόρου Βελανιδιάς.

Έντομα Φυλλώματος
  • Phylloxera quercus
  • Curculio elephas
  • Lymantria dispar
  • Tortrix viridana
  • Euproctis chrysorrhoea
  • Malacosoma neustria
  • Periclista andrei
Ξυλοφάγα - Φλοιοφάγα Έντομα
  • Platypus cylindrus
  • Cerambyx cerdo
  • Prinobius myardi
  • Coraebus florentinus
  • Coraebus undatus
Κοκκοειδή
  • Kermes vermilio

Με την χρήση των κατάλληλων σκευασμάτων η αντιμετώπιση των εντομολογικών εχθρών είναι αποτελεσματική και σχετικά εύκολη εκτός των ξυλοφάγων εντόμων.

Ασθένειες

Μετά τους εχθρούς ακολουθεί η καταγραφή των ασθενειών.

Διάφοροι Μύκητες
  • Discula quercina
  • Cystodendron dryophilum
  • Lembosia quercina
  • Dendrophoma myriadea
  • Diplodia corticola  
  • Biscogniauxia mediterranea
  • Pythium spiculum
Φυτόφθορες
  • Phytophthora cinnamomi
  • Phytophthora quercina
  • Phytophthora gonapodyides
  • Phytophthora psychrophila
Σηψιρριζίες
  • Armillaria mellea
  • Armillaria gallica
  • Armillaria tabescens

Με τη έγκαιρη  χρήση των κατάλληλων σκευασμάτων η αντιμετώπισή τους κρίνεται ικανοποιητική εκτός των ειδών της Φυτόφθορας καιτων Σηψιρριζιών που ελέγχονται δύσκολα.

Η Δρυς η φελλοφόρος (Quercus suber L.)

Δρυς η φελλοφόρος (Quercus suber L.) - Τοξικότητα & Αλλεργιογόνος Δράση

Τοξικότητα

Η Δρυς η φελλοφόρος δεν είναι τοξική για τον άνθρωπο και τα κατοικίδια στις συνήθεις χρήσεις της. Ωστόσο η παρατεταμένη έκθεση σε περιβάλλον υψηλής πυκνότητας κονιορτοποιημένου (σκόνης) φελλού είναι δυνατόν να προκαλέσει Πνευμονοκονίαση.

Αλλεργιογόνος Δράση

Το φυτό μολονότι είναι ανεμόφιλο δεν φαίνεται να προκαλεί αλλεργικές αντιδράσεις.

Η Δρυς η φελλοφόρος (Quercus suber L.)

Ο Κόκκινου Χρώματος Κορμός της Φελλοφόρου Δρυός μετά την Εξαγωγή του Φελλού
Ο Κόκκινου Χρώματος Κορμός της Φελλοφόρου Δρυός μετά την Εξαγωγή του Φελλού

Δρυς η φελλοφόρος (Quercus suber L.) - Χρήση

Η Δρυς η φελλοφόρος αξιοποιείται και στον κήπο και στο τοπίο, όπου είτε μόνο του το δέντρο είτε σε ομάδες δημιουργεί εντυπωσιακά οπτικά αποτελέσματα. Φυσικά αξιοποιείται και ως διαχειριζόμενο ή καλλιεργούμενο είδος για την παραγωγή του φελλού.

Αγροδασική

Η Δρυς η φελλοφόρος αξιοποιείται ευρέως σε αγροδασικά συστήματα. Η καλλιέργεια της συνδυάζεται ως επί το πλείστον με φυτικά είδη που προορίζονται για την θερινή βόσκηση κυρίως βοοειδών.

Για αυτόν τον σκοπό στις φυτείες της Φελλοφόρου Δρυός  η πυκνότητα των δέντρων είναι χαμηλή, κυμαινόμενη συνήθως μεταξύ 5 και 30 δέντρων ανά στρέμμα.

Η κύρια χρήση του φυτού δεν θα μπορούσε να είναι άλλη από την παραγωγή φελλού. Ο φελλός λαμβάνεται με το ξεφλούδισμα του φλοιού και την απομάκρυνσή του από τον κορμό, αφήνοντας στην θέση του το δευτερογενές φλοίωμα.

Η πρώτη συγκομιδή (ή ο παρθένος φελλός όπως ονομάζεται) γίνεται όταν το δέντρο φτάσει στην ηλικία  περίπου των 25 ετών. Οι επόμενες συγκομιδές γίνονται κάθε 9-12 χρόνια.

Η απόδοση σε φελλό του δέντρου καθορίζεται από την περιφέρεια του κορμού, από την συχνότητα της συγκομιδής, καθώς και από το μήκος του κορμού και των κύριων βραχιόνων που μπορούν να αφαιρεθούν.

Βιομηχανική & Βιοτεχνική

Η Δρυς η φελλοφόρος αξιοποιείται βιομηχανικά με την μετατροπή του φελλού σε πώματα για την σφράγιση των φιαλών.

Εκτός αυτού, ο φελλός χρησιμοποιείται για την παραγωγή πάνελ μόνωσης, πλακακιών δαπέδου και τοίχου, αλλά και ως ηχομονωτική πρώτη ύλη στην αυτοκινητοβιομηχανία.

Επίσης – μεταξύ άλλων – μετατρέπεται σε χαρτί, σε φύλλα φελλού που προορίζονται για εκτύπωση ή/και κάλυψη βιβλίων, σε σουβέρ, καθώς και σε πίνακες φελλού.

Ακόμα έχει πλήθος χειροτεχνικών και καλλιτεχνικών εφαρμογών.

Χρήση στον Κήπο και στο Τοπίο

Σε περιοχές κατάλληλες για την ανάπτυξή της, η Φελλοφόρος Βελανιδιά μπορεί να φυτευθεί τόσο στο έδαφος του κήπου, όσο και σε πάρκα και πλατείες. Βέβαια λόγω της εκτεταμένης ανάπτυξης του επιφανειακού ριζικού συστήματος του δέντρου δεν συστήνεται η φύτευση του σε μικρού μεγέθους κήπους, αλλά ούτε και σε πεζοδρόμια ή σε νησίδες λεωφόρων.

Ακόμα, όταν επιλεγεί ο χώρος φύτευσης θα πρέπει να λαμβάνεται πρόνοια ώστε η θέση του φυτού να βρίσκεται σε απόσταση μεγαλύτερη των 15 m από κτίσματα και οικίες.

Έχοντας όλα τα παραπάνω υπόψιν, θα μπορούσε να ειπωθεί γενικότερα πως η Δρυς η φελλοφόρος αξιοποιείται:

  • Φυτευόμενη μόνη της ωςφυτό ιδιαίτερου κάλους
  • Σε φυτεύσεις για την συγκράτηση εδάφους πρανών
  • Σε ομαδικές φυτεύσεις κήπων ή πάρκων
  • Σε συνδυασμό με άλλα φυτά, όπως για παράδειγμα με Ρείκια (Erica arborea), Κουμαριές (Arbutus unedo), Σχίνα (Pistacia lentiscus) και Κυπαρίσσια (Cupressus sempervirens)

Ενότητα

Δρυς η φελλοφόρος (Quercus suber L.) - Παραπομπές

Τις Παραπομπές του άρθρου που φέρει τον λιτό τίτλο Η Δρυς η φελλοφόρος (Quercus suber L.) παρουσιάζει ο πολύ μεγάλος Ισπανός δάσκαλος της κιθάρας Andrés Segovia με την μουσική σύνθεση Op.47 – No.5: Asturias του επίσης μεγάλου – όσο και το όνομά του – Ισπανού Isaac Manuel Francisco Albéniz y Pascual (…ουφ) από το έργο του Suite española.

Αναπαραγωγή Βίντεο
  1. Aronson, J., Pereira, J. S., & Pausas, J. G. (Eds.). (2009). Cork Oak Woodlands on the Edge: Ecology, Adaptive Management, and Restoration. Washington: Island Press.
  2. Costello, L. R., Hagen, B. W., & Jones, K. S. (2011). Oaks in the Urban Landscape: Selection, Care, and Preservation. UCANR Publications.
  3. Pereira, H. (Ed.). (2011). Cork: Biology, Production and Uses. Elsevier.
  4. Shackleton, C. M., Pandey, A. K., & Ticktin, T. (Eds.). (2015). Ecological Sustainability for Non-Timber Forest Products: Dynamics and Case Studies of Harvesting. Routledge.
  5. Wagstaff, D. J. (2008). International Poisonous Plants Checklist: An Evidence-Based Reference. CRC Press.
  6. Αθανασιάδης, Ν. (1985). Δασική Βοτανική Ι [Forest Botany]. Θεσσαλονίκη: Γιαχούδη Γιαπούλη.

Κοινοποίηση

Η χρήση του υλικού, όπου δεν αναφέρονται ή υπονοούνται δικαιώματα τρίτων (όπως π.χ. των φωτογραφιών ή των οπτικοακουστικών αρχείων – με την εξαίρεση βέβαια όσων ανήκουν στην «Καλλιέργεια»), είναι απολύτως ελεύθερη. Η διάδοση του, ενδεχομένως, χρήσιμη.

Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on linkedin
Share on tumblr
Share on reddit
Share on digg
Share on stumbleupon