Η Φροντίδα της Πατάτας στον Λαχανόκηπο

Φροντίδα της Πατάτας στον Λαχανόκηπο - Φυτά Πατάτας στον Οικιακό Λαχανόκηπο
Φυτά Πατάτας στον Οικιακό Λαχανόκηπο

Η φροντίδα της πατάτας στον λαχανόκηπο αναφέρεται στο σύνολο των μεθόδων, τεχνικών και χειρισμών των φυτών, αμέσως μετά την φύτευσή τους και μέχρι την συγκομιδή, που σκοπό έχουν να οδηγήσουν την καλλιέργεια σε μια ικανοποιητική παραγωγή.

Αυτό ακριβώς είναι και το αντικείμενο του παρόντος άρθρου, μέσα από το οποίο επιχειρείται να προσεγγιστούν τα επιμέρους θέματα, τα σχετικά με την φροντίδα της πατάτας, όσο το δυνατόν πιο αναλυτικά, ώστε ο ερασιτέχνης καλλιεργητής και οικιακός κηπουρός, να είναι σε θέση να περάσει αγόγγυστα στην πρακτική εφαρμογή.

Και για να ξέρει με τι έχει να αναμετρηθεί, μεταξύ των επιμέρους θεμάτων περιλαμβάνονται όσα σχετίζονται με την καλλιεργητική τεχνική, τον έλεγχο των ζιζανίων, την λίπανση και άρδευση της πατάτας, καθώς και με την καταγραφή των εχθρών και ασθενειών της καλλιέργειας – και κατ΄επέκτασιν και του ιδίου του καλλιεργητή.

Ο οποίος καλλιεργητής σε ετούτη την μείζονα προσπάθειά του δεν είναι ασφαλώς μόνος.

Και δεν είναι μόνος διότι έχει συντροφιά του, την αμέριστη – εξ αποστάσεως – συμπαράσταση, μαζί με την ασύνορη συμπάθεια σύσσωμης της συντακτικής ομάδας της «Καλλιέργειας», για την απέλπιδα καταφυγή του στην εγκυρότητα των υπ’ αυτής γραφομένων.

Συνεπώς δεν μένει παρά να του ευχηθούμε, όπως η θεά της πατάτας Axomamma βάλει το θαυματουργό χέρι της…

Φυτό πατάτας στην φάση της ανθοφορίας.

Λευκά Άνθη Φυτού Πατάτας (Solanum tuberosum) | Φωτογραφία από MrGajowy3
Λευκά Άνθη Φυτού Πατάτας (Solanum tuberosum) | Φωτογραφία από MrGajowy3
Share on print
Τυπωθήτω | Print

Η Επίδραση των Κλιματικών Παραγόντων στην Καλλιέργεια

Για τις θερμοκρασίες φυτρώματος της πατάτας έγινε αναφορά στο προηγούμενο αφιέρωμα στο φυτό.

Εδώ θα συμπληρώσουμε, πως το κατάλληλο εύρος θερμοκρασιών για την ανάπτυξη της καλλιέργειας είναι αυτό που κυμαίνεται μεταξύ 18 και 28 °C, ενώ το άριστο βρίσκεται μεταξύ των 20 με 22 °C.

Και για να δώσουμε έμφαση, θα επαναλάβουμε πως η πατάτα ευνοείται από τις σχετικά χαμηλές και ήπιες θερμοκρασίες, όπως αυτές αντιστοιχούν στα διάφορα στάδια ανάπτυξης και προάγουν την κονδυλοποίηση, για αυτό και χαρακτηρίζεται ως φυτό ψυχρής εποχής, δηλαδή φυτό που ευδοκιμεί σε κάπως ψυχρά και δροσερά κλίματα.

Αντιθέτως αντιμετωπίζει πρόβλημα με τις σχετικά υψηλές και υψηλές θερμοκρασίες. Απόδειξη τούτου είναι πως:

  • Ξεπερνώντας η θερμοκρασία τους 22 °C μειώνεται η κονδυλοποίηση
  • Πάνω από τους 28 με 30 °C η διαδικασία σταματά ολοκληρωτικά, καθώς ευνοείται η ανάπτυξη του φυλλώματος

Ως προς τις βροχοπτώσεις, η καλλιέργεια της πατάτας επωφελείται όταν αυτές είναι συχνές και μέτριας έντασης. Μάλιστα με την έναρξη της άνθησης, οπότε ξεκινά και η φάση της κονδυλοποίησης, η καλλιέργεια δεν πρέπει να στερηθεί το νερό. Κι αν το έδαφος έχει την αναγκαία υγρασία λόγω των βροχών, τόσο το καλύτερο, διαφορετικά η άρδευση αποτελεί μονόδρομο.

Η Φροντίδα της Πατάτας στον Λαχανόκηπο

Φροντίδα της Πατάτας στον Λαχανόκηπο - Βλάστηση Φυτών Πατάτας στον Οικιακό Κήπο | Φωτογραφία από Nadezhda56
Βλάστηση Φυτών Πατάτας στον Οικιακό Κήπο | Φωτογραφία από Nadezhda56

Η Καταπολέμηση των Ζιζανίων στην Καλλιέργεια της Πατάτας

Μια από τις βασικές καλλιεργητικές εργασίες στην πατατοκαλλιέργεια αφορά τον έλεγχο των ζιζανίων. Τα ζιζάνια ανταγωνίζονται τα φυτά της πατάτας για το νερό, το φως, και τα θρεπτικά συστατικά, ενώ όχι λίγα από αυτά είναι και ξενιστές εχθρών και ασθενειών.

Και επειδή η καλλιέργεια της πατάτας κάποιες φορές είναι και καλλιέργεια ζιζανίων, ο έλεγχος των τελευταίων συνιστάται να ξεκινά με την πρόληψη. Όπου πρόληψη δεν είναι τίποτα άλλο παρά η αποφυγή εγκατάστασης φυτών πατάτας σε χωράφια με ιστορικό παρουσίας πολυετών ζιζανίων.

Βέβαια στην περίπτωση που δεν μπορεί να αποφευχθεί η καλλιέργεια πατάτας σε τέτοιους αγρούς ή οικιακούς λαχανόκηπους, ευκταίο είναι η απαλλαγή τους από αυτά, είτε με το χέρι, είτε με μηχανικά μέσα, ή με την εφαρμογή ενός προγράμματος ζιζανιοκτονίας με την χρήση χημικών σκευασμάτων.

Αλλά μιας και αναφερόμαστε σε οικιακό λαχανόκηπο, η συντακτική ομάδα της «Καλλιέργειας» λαμβάνει την τιμή για να συστήσει την αποφυγή της χρήσης ζιζανιοκτόνων, προτείνοντας στην θέση τους το σκαλιστήρι, την τσάπα, ή και την φρέζα, που και το γυμναστήριο κάνουν περιττό αλλά και την πατάτα πιο νόστιμη, αφού θα έχει ποτιστεί με τον ιδρώτα του ερασιτέχνη καλλιεργητή.

Επί του πρακτέου, ένα γερό σκάλισμα, ή τσάπισμα, ή φρεζάρισμα είναι απαραίτητο μόλις φυτρώσουν οι πατάτες. Από κει και ύστερα, όποτε παραστεί ανάγκη, το ξεβοτάνισμα και το σπάσιμο της τυχούσας εδαφικής κρούστας θα πρέπει να γίνεται με μεγάλη προσοχή ώστε να μην βλαφτούν τα φυτά, γιατί και το ριζικό σύστημα της πατάτας είναι επιφανειακό, μα και οι κόνδυλοι αναπτύσσονται πάνω από τον πατατόσπορο.

Ωστόσο, όταν τα φυτά φτάσουν στο στάδιο της πλήρους ανθοφορίας, κάθε καλλιέργεια του εδάφους παύει.

Η Φροντίδα της Πατάτας στον Λαχανόκηπο

Το Παράχωμα της Πατάτας

Το παράχωμα, ή γέμισμα, ή επιχωμάτωση στην καλλιέργεια της πατάτας, είναι μια ακόμα αθλητικού τύπου δραστηριότητα για τον ερασιτέχνη πατατοκαλλιεργητή, για δε την καλλιέργεια της πατάτας αποτελεί μιαν επιπλέον αναγκαία εργασία, η οποία συνίσταται στην κάλυψη των γραμμών με επιπλέον χώμα, ή χώμα και κομπόστ, ή χώμα και καλοχωνεμένη κοπριά, δηλαδή στην δημιουργία αναχωμάτων (σαμαριών).

Γιατί Γίνεται το Παράχωμα της Πατάτας;

Σε αυτήν την ενδιαφέρουσα ερώτηση οι απαντήσεις είναι κυρίως δυο, ή με άλλα λόγια το παράχωμα της πατάτας γίνεται:

  • Για την αποφυγή πρασινίσματος των κονδύλων
  • Για την αύξηση της παραγωγής

Όπως αναφέρθηκε και σε προηγούμενη ενότητα, η παραγωγή κονδύλων πραγματοποιείται πάνω από τον πατατόσπορο. Αυτό σημαίνει πως οι κόνδυλοι σχηματίζονται πολύ κοντά στην επιφάνεια του εδάφους, και όντας εκεί είναι σφόδρα πιθανό να εκτεθούν στο φως.

Η έκθεση των στο φως έχει ως αποτέλεσμα το πρασίνισμα της επιδερμίδας τους (φλούδας). Το πρασίνισμα εκλαμβάνεται ως βλαπτικό, πλην όμως δεν θα θεωρούνταν απαραίτητα ως τέτοιο, εάν αφορούσε μόνο την παραγωγή χλωροφύλλης, που είναι υπεύθυνη για την εμφάνιση του πράσινου χρώματος.

Ατυχώς όμως, μαζί με την αύξηση της χλωροφύλλης αυξάνεται και η σολανίνη (α-Solanine), ένα από τα βασικά τοξικά αλκαλοειδή, που ανεβρίσκεται όχι μόνο στην πατάτα αλλά γενικότερα σε πολλά από τα φυτά που ανήκουν στην οικογένεια Solanaceae (είδη των γενών Solanum, Lycopersicon και Physalis).

Και αν και η κανονική κατανάλωση πατάτας με πράσινη φλούδα (2 έως 4 kg περίπου κατ’ ενήλικο άτομο), δεν δημιουργεί προβλήματα, η υπερβολική κατανάλωση προκαλεί πράγματι σοβαρότατη δηλητηρίαση.

Ως προς την αύξηση της παραγωγής, αυτή επιτυγχάνεται – μεταξύ άλλων – με την επιμήκυνση του τμήματος του υπογείου στελέχους. Και αυτό συμβαίνει διότι είναι ακριβώς από το υπόγειο στέλεχος, όπου παράγονται οι κόνδυλοι της πατάτας.

Άρα, όσο μεγαλύτερο το μήκος του, τόσο μεγαλύτερος και ο αριθμός των παραγόμενων κονδύλων.

Το Παράχωμα της Πατάτας στην Φύτευση

Το παράχωμα της πατάτας μπορεί να ξεκινήσει με το πέρας της φύτευσης του πατατόσπορου. Το τμήμα του οικιακού λαχανόκηπου όπου έχουν σπαρθεί οι πατάτες ισοπεδώνεται, και έπειτα στις γραμμές φύτευσης, προστίθεται χώμα από το πλάι, δημιουργώντας αυλάκια.

Αυτή η τεχνική δημιουργίας σαμαριών αμέσως μετά την φύτευση είναι σχεδόν υποχρεωτική σε περιοχές όπου οι θερμοκρασίες την εποχή φυτρώματος της πατάτας είναι χαμηλές.

Αντιθέτως, σε περιοχές με κανονικές θερμοκρασίες και εδάφη εξαιρετικά γόνιμα, ζεστά και όχι υγρά, όχι μόνο αρχικά δεν δημιουργούνται αναχώματα, αλλά ούτε και έπειτα, σε ολόκληρη την καλλιεργητική περίοδο.

Σε αυτήν την περίπτωση ωστόσο έχει ληφθεί πρόνοια ώστε το βάθος φύτευσης του πατατόσπορου να είναι από 18 έως 20 cm, ενώ έχει ληφθεί ακόμα υπόψιν και το γεγονός πως η καλλιέργεια θα είναι όψιμη.

Ως προς την εργασία, η τεχνική της μη-δημιουργίας αναχωμάτων προϋποθέτει λιγότερη κατά την διάρκεια της καλλιεργητικής περιόδου, αλλά περισσότερη κατά την φάση της συγκομιδής.

Το Παράχωμα της Πατάτας στην Ανάπτυξη της Καλλιέργειας

Η συνηθέστερη μέθοδος δημιουργίας αναχωμάτων είναι μόλις τα φυτά της πατάτας φτάσουν σε ύψος τα 15 έως 20 εκατοστά.

Εάν οι αποστάσεις φύτευσης είναι μικρές, τότε δημιουργούνται τα αναχώματα κατά μήκος των σειρών, παίρνοντας με ιδιαίτερη προσοχή χώμα από τα πλάγια, το οποίο θα ανέλθει το πολύ μέχρι 2 με 2,5 cm περίπου πιο χαμηλά από τα φύλλα της κορυφής.

Εάν οι αποστάσεις φύτευσης είναι σχετικά μεγάλες, τότε μπορούν να δημιουργηθούν λοφίσκοι γύρω από το στέλεχος των φυτών της πατάτας, με τον ίδιον τρόπο και την δέουσα προσοχή, όπως και προηγουμένως.

Ωστόσο η πρώτη τεχνική είναι μάλλον η ενδεικνυόμενη, καθώς είναι περισσότερο βέβαιο πως οι σχηματισθέντες κόνδυλοι δεν θα εκτεθούν στο ηλιακό φως.

Ακριβώς οι ίδιες ενέργειες παραχώματος της πατάτας επαναλαμβάνονται μόλις τα φυτά αποκτήσουν ύψος περίπου 30 εκατοστών.

Όμως σε κάθε περίπτωση, συνιστάται όπως το ύψος των αναχωμάτων συνολικά, να μην ξεπερνά τα 20 cm στα ελαφρά εδάφη, και τα 15 cm στα βαριά.

Η Τεχνική της Κάλυψης με Άχυρο

Μια εξόχως ενδιαφέρουσα τεχνική κάλυψης των φυτών της πατάτας είναι εκείνη όπου γίνεται χρήση στρώσεων αχύρου.

Κατ’ αυτήν, αρχικά καλύπτεται ο πατατόσπορος με ένα στρώμα χώματος μικρού ύψους, και αφήνονται τα φυτά της πατάτας να φτάσουν σε ύψος τα 15 έως 20 cm. Κατόπιν τοποθετείται επάνω σε ολόκληρη την σειρά ένα στρώμα αχύρου αντί για χώμα, χειρισμός ο οποίος επαναλαμβάνεται μόλις τα φυτά της πατάτας φτάσουν το ύψος των 30 cm.

Αυτή η τεχνική έχει πράγματι πολλά πλεονεκτήματα (συγκράτηση υγρασίας, έλεγχος των ζιζανίων, κλπ.), πλην όμως έχει και ένα μεγάλο μειονέκτημα: μπορεί να αποτελέσει ένα ελκυστικό κατάλυμα για κάθε είδους γυμνοσάλιαγκες.

Για την αποφυγή ενός τέτοιου οικολογικά καλοδεχούμενου, αλλά παραγωγικά απευκταίου ενδεχόμενου, ο κηπουρός θα πρέπει υποχρεωτικά να καταφύγει σε προληπτική εφαρμογή μαλακιοκτόνων (… με το συμπάθιο) σκευασμάτων.

Έτσι και η τεχνική θα αποδειχθεί χρήσιμη και η παραγωγή θα διασωθεί.

Η Φροντίδα της Πατάτας στον Λαχανόκηπο

Καλλιέργεια Πατάτας στον Οικιακό Κήπο | Φωτογραφία από Sferrario1968
Καλλιέργεια Πατάτας στον Οικιακό Κήπο | Φωτογραφία από Sferrario1968

Η Λίπανση της Πατάτας

Η πατάτα ανήκει στα παραγωγικά φυτά που χρειάζονται μεγάλες ποσότητες θρεπτικών στοιχείων για να καλύψουν τις ανάγκες τους. Σε ποιο ακριβώς ή σχεδόν ακριβώς ύψος ανέρχονται αυτές, μπορεί να προσδιοριστεί – μεταξύ άλλων – με την χημική ανάλυση του εδάφους του αγρού.

Ωστόσο εκείνο που παραμένει βέβαιο – είτε υπάρχει είτε όχι εδαφική ανάλυση – είναι πως η επάρκεια των θρεπτικών:

  • Προδιαθέτει για μεγάλη παραγωγή
  • Διαμορφώνει δυνατά φυτά που θα στηρίξουν την μεγάλη παραγωγή

Η Βασική Λίπανση της Πατάτας

Για την βασική λίπανση της καλλιέργειας της πατάτας έγινε αναφορά στο προηγούμενο αφιέρωμα, στην ενότητα της κατεργασίας του εδάφους.

Αυτό όμως που δεν αναφέρθηκε εκεί, και στάθηκε αφορμή για δριμείες παρατηρήσεις, αντεγκλήσεις, και λεκτικούς διαπληκτισμούς μεταξύ των μελών της συντακτικής ομάδας – βέβαια πάντοτε μέσα σε κλίμα αμοιβαίου σεβασμού του καθενός προς τον εαυτό του – είναι πως σε εκείνη την φάση χορηγείται περίπου η μισή απαιτούμενη ποσότητα του Αζώτου.

Και ακόμα πως σε αγρούς με ή χωρίς ιστορικό έλλειψης Μαγνησίου, συνιστάται η προσθήκη 200 έως 300 g του στοιχείου ανά 100 m², με τα 2/3 της ποσότητας να προστίθενται κατά την βασική λίπανση και το υπόλοιπο 1/3 επιφανειακά, στην φάση της κονδυλοποίησης της πατάτας.

Τι Κρύβεται Πίσω ;

Με το σύρσιμο του δείκτη επέρχεται η φοβερά Αποκάλυψις

Από την Συνεδρίαση της Συντακτικής Ομάδας

Η Επιφανειακή Λίπανση της Πατάτας

Με την επιφανειακή λίπανση πραγματοποιείται προσθήκη της υπόλοιπης ποσότητας του Αζώτου στην καλλιέργεια της πατάτας. Ενδεικτικά αναφέρεται πως αυτή μπορεί να κυμαίνεται μεταξύ 3 και 4 kg Νιτρικής Αμμωνίας (34,5-0-0) ανά 100 m² του οικιακού λαχανόκηπου, ή περίπου 30 με 40 g Αζώτου ανά 1 m καλλιεργήσιμης σειράς.

Η προσθήκη του Αζώτου είναι αποδοτικότερο να γίνεται σταδιακά, σε 3 με 4 χέρια, ξεκινώντας με το σκάλισμα – παράχωμα και τελειώνοντας 30 περίπου ημέρες πριν από την συγκομιδή.

Ακόμα, δεν είναι χωρίς όφελος το ψέκασμα των φυτών σε αυτό το στάδιο της καλλιέργειας με σκευάσματα ιχνοστοιχείων οργανικής προέλευσης, που περιέχουν και φυσικούς αναπτυξιακούς παράγοντες, αφού μπορεί να αυξήσει την παραγωγή και να βελτιώσει τα ποιοτικά χαρακτηριστικά της πατάτας.

Η εφαρμογή διαφυλλικά τέτοιων σκευασμάτων συνιστάται να ξεκινά στην φάση του σχηματισμού των κονδύλων, να επαναλαμβάνεται 2 εβδομάδες περίπου αργότερα, και να ολοκληρώνεται στο πέρας της ανθοφορίας.

Κατά τα λοιπά, είναι δυνατόν ιδίως σε εδάφη ελαφράς υφής, κι ύστερα από επανειλημμένες και μεγάλης έντασης βροχοπτώσεις, να παρατηρηθεί έλλειψη Καλίου. Τότε γίνεται προσθήκη Καλιούχου λιπάσματος για την διόρθωση της τροφοπενίας.

Σε κάθε περίπτωση, είναι σημαντικό μετά την εφαρμογή των όποιων κοκκωδών λιπασμάτων να ακολουθεί πότισμα.

Η Άρδευση της Καλλιέργειας της Πατάτας

… Και μιας και το ‘φερε η κουβέντα στο πότισμα ας γίνει μια αναφορά και στην άρδευση της καλλιέργειας. Ξεκινώντας θα μπορούσε να ειπωθεί πως η πατάτα δεν είναι απαιτητική μόνο σε θρεπτικά στοιχεία αλλά επίσης και σε νερό.

Η κρίσιμη περίοδος για το πότισμα των φυτών είναι από τον σχηματισμό των κονδύλων μέχρι την ωρίμανση.

Στην αρχή και στο τέλος της καλλιεργητικής περιόδου οι απαιτήσεις της πατάτας είναι μικρότερες, ωστόσο επ’ ουδενί, σε όλες τις φάσεις της καλλιέργειας, δεν πρέπει να αφεθεί να πέσει το ποσοστό της εδαφικής υγρασίας κάτω από το 65% της υδατοϊκανότητας, στην περιοχή των ριζών.

Τούτο το θαυμάσιο νούμερο θα μπορούσε να μεταφραστεί εμπειρικά, πως μέχρι βάθους 38 με 40 cm η υγρασία θα πρέπει να είναι πάντοτε επαρκής.

Αμέσως πιο κάτω δίνονται εν συντομία ορισμένα ακόμα στοιχεία σχετικά με το πότισμα της πατάτας.

Συμπληρωματικά Στοιχεία για το Πότισμα της Πατάτας

Ο ερασιτέχνης καλλιεργητής της πατάτας ας έχει υπόψιν του και τα εξής:

  • Δεδομένου πως το ριζικό σύστημα του φυτού είναι μάλλον επιφανειακό – επιπόλαιο, και συνεπώς δεν μπορεί να εκμεταλλευτεί τα όποια σε βάθος αποθέματα νερού του εδάφους, όταν οι καιρικές συνθήκες δεν είναι ευνοϊκές, τότε η άρδευση της καλλιέργειας είναι υποχρεωτική
  • Οι απαιτήσεις σε νερό στα διάφορα στάδια ανάπτυξης της πατάτας είναι δυνατόν να διαφέρουν, ανάλογα με την καλλιεργούμενη ποικιλία
  • Η αποφυγή υδατικού στρες στην καλλιέργεια είναι θεμελιώδης για την υγεία των φυτών όπως και για μια καλή παραγωγή
  • Οι απότομες διακυμάνσεις της εδαφικής υγρασίας προκαλούν την παραμόρφωση των κονδύλων
  • Όταν χρησιμοποιούνται εκτοξευτήρες, σε περιοχές όπου την νύχτα επικρατεί υψηλή σχετική υγρασία, το πότισμα  πραγματοποιείται το μεσημέρι, για την αποφυγή προσβολής από μύκητες και βακτήρια
  • Στα ελαφράς υφής εδάφη, η ποσότητα του νερού που πρέπει να δοθεί, χορηγείται με περισσότερα ποτίσματα μικρότερης διάρκειας
  • Μέχρι να αποκτήσουν οι κόνδυλοι το τυπικό μέγεθος της εκάστοτε ποικιλίας, το  έδαφος θα πρέπει να διατηρεί ομοιόμορφα την αναγκαία υγρασία
  • Αν και γενικά το πότισμα της πατάτας σταματά περίπου 3 εβδομάδες πριν την συγκομιδή, στα βαριά εδάφη ίσως χρειαστούν συμπληρωματικές αρδεύσεις, προκειμένου να αποφευχθεί ο σχηματισμός εδαφικών ρωγμών και για την προστασία των κονδύλων από τραυματισμούς

Η Φροντίδα της Πατάτας στον Λαχανόκηπο

Φροντίδα της Πατάτας στον Λαχανόκηπο - Ενήλικο του Κολεόπτερου Δορυφόρος της Πατάτας | Φωτογραφία από Zdenet
Ενήλικο του Κολεόπτερου Δορυφόρος της Πατάτας | Φωτογραφία από Zdenet
Υδατάνθρακες στην Πατάτα - Κόνδυλοι Πατάτας Μέσου Μεγέθους

Πατάτα Μέρος 1ο

Υδατάνθρακες της Πατάτας

Πρωτεΐνες της Πατάτας - Πατάτα Κόκκινη, Πορφυρή, Λευκή

Πατάτα Μέρος 2ο

Πρωτεΐνες της Πατάτας

Θρεπτικά Συστατικά της Πατάτας - Πατάτες Λεπτόφλουδες στον Πάγκο

Πατάτα Μέρος 3ο

Λιπίδια & Φυτικές Ίνες

Εχθροί & Ασθένειες της Πατάτας

Η μεγάλη δημοφιλία του φυτού δεν απλώνεται μόνο στο ανθρώπινο γένος αλλά και σε ένα πλήθος παρασιτικών οργανισμών. Περίοπτη θέση μεταξύ των τελευταίων κατέχουν ο δορυφόρος της πατάτας και ο περονόσπορος. Αλλά επειδή ακριβώς δεν είναι τα μόνα και για να μην αδικήσουμε και τα υπόλοιπα, παραθέτουμε αμέσως πιο κάτω την τιμητική λίστα των εχθρών και ασθενειών του φυτού, ώστε να ξέρει και ο ανυποψίαστος υποψήφιος καλλιεργητής της πατάτας σε ποια περιπέτεια πάει να μπλέξει.

Εχθροί

Έντομα
  • Agriotes lineatus – Σιδηροσκώληκας
  • Agriotes obscurus – Σιδηροσκώληκας
  • Agriotes sputator – Σιδηροσκώληκας
  • Agrotis exclamationis – Αγρότις (Καταφατμέ)
  • Agrotis segetum – Αγρότις (Καταφατμέ)
  • Agrotis ypsilon – Αγρότις (Καταφατμέ)
  • Aphis fabae – Μαύρη αφίδα των κουκιών
  • Aphis frangulae – Αφίδα πατάτας
  • Aphis gossypii – Αφίδα του βαμβακιού
  • Aphis nasturtii – Αφίδα πατάτας
  • Aphis spiraecola (syn. A. citricola) – Πράσινη αφίδα των εσπεριδοειδών
  • Brevicoryne brassicae – Αφίδα του λαχάνου
  • Gryllotapta gryllotapta – Γρυλλοτάλπη (Πρασαγγούρας ή Κολοκυθοκόπτης)
  • Leptinotarsa decemlineata – Δορυφόρος της πατάτας
  • Macrosiphum euphorbiae – Ροζ αφίδα της πατάτας
  • Melolontha melolontha – Ασπροσκώληκας
  • Myzus persicae – Πράσινη αφίδα της ροδακινιάς
  • Phthorimaea operculla – Φθοριμαία της πατάτας
Ακάρεα
  • Tetranychus urticae – Τετράνυχος κοινός 
Νηματώδεις
  • Globodera pallida – Άσπρος κυστονηματώδης των ριζών της πατάτας
  • Globodera rostochiensis – Κίτρινος κυστονηματώδης (Χρυσονηματώδης)
  • Meloidogyne arenaria – Κομβονηματώδης 
  • Meloidogyne chitwoodi – Κομβονηματώδης
  • Meloidogyne hapla – Κομβονηματώδης
  • Meloidogyne incognita – Κομβονηματώδης
  • Meloidogyne javanica – Κομβονηματώδης
  • Pratylenchus penetrans – Κομβονηματώδης
Κοχλίες & Λείμακες
  • Arion hortensi – Γυμνοσάλιαγκες
  • Deroceras reticulatum – Γυμνοσάλιαγκες
  • Tandonia budapestensis – Γυμνοσάλιαγκες

Ασθένειες

Βακτήρια
  • Clavibacter michiganensis subsp. sepedonicus – Δακτυλιωτή σήψη
  • Pectobacterium atrosepticum (syn. Erwinia carotovora subsp. atroseptica) – Μελάνωση του λαιμού της πατάτας 
  • Pectobacterium carotovorum subsp. carotovorum (syn. Erwinia carotovora subsp. carotovora) – Σήψη στελέχους και κονδύλων της πατάτας
  • Ralstonia solanacearum (syn. Pseudomonas solanacearum) – Καστανή βακτηριακή σήψη
  • Streptomyces scabies –  Ακτινομύκωση της πατάτας
Μύκητες
  • Alternaria solani – Αλτερναρίωση
  • Colletotrichum atramentarium (syn. C. coccodes) – Ανθράκνωση
  • Erysiphe cichoracearum – Ωίδιο
  • Fusarium oxysporum f.sp. solani – Φουζάριο της πατάτας
  • Geotrichum candidum
  • Helminthosporium solani – Αργυρόχροη κηλίδωση των κονδύλων
  • Leveillula taurica – Ωίδιο
  • Phoma foveata – Ξηρή γάγγραινα
  • Phoma exigua – Φόμα
  • Phytophthora erythroseptica – Φυτόφθορα
  • Phytophthora infestans – Περονόσπορος της πατάτας
  • Polyscytalum pustulans
  • Rhizoctonia solani – Ριζοκτονίαση
  • Sclerotinia minor – Σκληρωτηνίαση
  • Sclerotinia sclerotiorum – Σκληρωτηνίαση
  • Spongospora subterranea
  • Verticillium albo-atrum – Βερτισιλλίωση πατάτας (Αδρομύκωση)
  • Verticillium dahliae – Βερτισιλλίωση πατάτας (Αδρομύκωση)
Ιώσεις
  • PLRV – Potato leafroll virus – Ιός του καρουλιάσματος των φύλλων της πατάτας
  • PMTV Potato mop-top virus
  • PSTV – Potato spindle tuber viroid
  • PVA Potato Virus Α – Ιός του μωσαϊκού της πατάτας
  • PVM Potato Virus M – Ιός του μωσαϊκού με καρούλιασμα των φύλλων της πατάτας
  • PVS Potato Virus S – Ιός του μωσαϊκού της πατάτας
  • PVY Potato virus Y – Ράβδωση της πατάτας
  • PVX Potato Virus X – Ιός του ήπιου μωσαϊκού της πατάτας
  • TRV Tobacco rattle virus – Ιός του μωσαϊκού του καπνού
  • TSWV Tomato spotted wilt virus – Ιός του κηλιδωτού μαρασμού της τομάτας

Παραπομπές

Τις Παραπομπές του άρθρου που φέρει τον περιποιητικό τίτλο Η Φροντίδα της Πατάτας στον Λαχανόκηπο παρουσιάζει παραπλεύρως το παλαιότατο πλην όμως θαλερό Βολιβιανό μουσικό σύνολο Savia Andina με την σύνθεση Flor de un Día.

Ἐν Χορδαῖς καὶ Όργάνῳ

Από τις Άνδεις στο Βέλγιο, οι Savia Andina στην μουσική σύνθεση Flor de un Día.

Αναπαραγωγή Βίντεο

Κοινοποίηση

Η χρήση του υλικού, όπου δεν αναφέρονται ή υπονοούνται δικαιώματα τρίτων (όπως π.χ. των φωτογραφιών ή των οπτικοακουστικών αρχείων – με την εξαίρεση βέβαια όσων ανήκουν στην «Καλλιέργεια»), είναι απολύτως ελεύθερη. Η διάδοση του, ενδεχομένως, χρήσιμη.

Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on linkedin
Share on tumblr
Share on reddit
Share on digg
Share on stumbleupon
Μετάβαση στο περιεχόμενο